Dit werk is auteursrechtelijk beschermd. Op de volledige inhoud van deze publicatie rust het auteursrecht. Geen van de teksten mag zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de eigenaar worden gekopieerd, gereproduceerd of gedistribueerd.

Project Kasteel Zacler

Ik had een droom
Die droom is over

Een jaar is voorbijgegaan
Een jaar van scherven rapen
Redden wat er te redden valt
Een jaar van wachten… wachten… hopen…

Nu vind ik de tijd rijp om mijn verhaal te doen
Het is een verhaal waarvan ik de consequenties op langere termijn niet kan overzien
Een verhaal over een prachtig project in Zacler.
Een verhaal dat begint met ongebreideld enthousiasme
En eindigt in juridisch geharrewar

Oh ja, ik ben boos
Boos op “hen”. Boos op mezelf. Boos op…..
Toch wil ik proberen een zo objectief mogelijk verslag te geven.
Ik zal namen noemen van firma’s en personen die ik op mijn weg tegenkwam.
Geen blad voor de mond nemen
Wetende dat ik heftige reacties riskeer
Soms, zoals ik al mocht ervaren, ronduit onsmakelijk en bedreigend

De gevoerde gesprekken zullen in letterlijke zin afwijken van de werkelijkheid.
De strekking zal echter dezelfde zijn
Alle feiten die ik zal noemen kan ik bewijzen
Ik heb een nauwkeurig dossier bijgehouden
Alle e-mail, schriftelijke correspondentie en documenten bewaard
Enkele personen, die slechts zijdelings een rol speelden, geef ik, om privacyredenen, wel een andere naam

Ik zal proberen ook mijn eigen rol zo objectief mogelijk weer te geven.
Uiteraard blijft het wel een verhaal gezien vanuit mijn perspectief
Achteraf besef ik dat ik te goed van vertrouwen ben geweest
Misschien zelfs wel wat naïef
Een en ander laat ik graag te uwer beoordeling

Ik garandeer niet dat mijn verhaal afgemaakt wordt
Ervaringen hebben mij geleerd van tijd tot tijd te beoordelen of ik verder moet gaan
Verder kàn gaan

Mijn motivatie voor deze “pennenvrucht” is tweeledig
Er zal, naar aanleiding van de beëindiging van Project Kasteel Zacler, vrijwel zeker een rechtsgang volgen.
Reacties zijn dus zeer welkom.
Tenslotte; veel Nederlanders zijn geïnteresseerd in Tsjechië
Sommigen zijn actief op zoek naar een tweede woning
Anderen hebben zakelijke plannen
Wellicht kunnen mijn ervaringen helpen bij het ontlopen van eventuele valkuilen
En geloof me… die zijn er

Het is mijn bedoeling tenminste 1 keer per week een “hoofdstuk” toe te voegen
Ik zal proberen er geen droge opsomming van feiten van te maken
Het moet tenslotte wel leesbaar blijven…

Tot zover mijn inleiding.
Het verhaal begint in januari 2004.
Op dezelfde plek waar ik nu zit.
Achter de computer in mijn rokerige kantoortje.

Oriëntatie

Ongelooflijk!
Ik wrijf door mijn ogen en kijk nog eens naar de prijs.
’t Staat er toch echt…
Op mijn scherm een afbeelding van een hotel in Tsjechië, Valasska Bystrice, Zuid Moravië.
Het betreft een schitterend, vrijwel nieuw hotel met, volgens de omschrijving, een “mooie omzet”
Bovendien heeft het een “goede groeipotentie” en ligt in een “schitterende omgeving”
Maar Moravië?
Ben er nog nooit geweest
Ben zelfs nog nooit in Tsjechië geweest…
En die vraagprijs…waar zit het addertje?

Even terzijde; wie ben ik?
Mijn naam is John Damink, ondernemer van beroep.
Een paar weken geleden heb ik mijn zaak verkocht.
Het was een van de best lopende winkels in zijn branche dus ik heb een goede prijs kunnen bedingen.
Het lag in de bedoeling dat we (mijn vrouw en ik) even rust zouden nemen voordat we weer “iets” zouden oppakken.
Na 14 dagen rust begint het toch te kriebelen, dolce far niente is aan mij niet besteed…
Dat “iets” mag, wat mij betreft wel wat avontuurlijks zijn
Iets totaal nieuws.
Na acht jaar murw gebeukt te zijn door de Nederlandse regelgeving en gemangeld tussen klanten, personeel en het hoofdkantoor van de organisatie waartoe wij behoorden, heb ik het wel even gehad.
Geen winkel meer. Misschien zelfs wel iets buiten Nederland…?

Ik kijk nog eens naar het plaatje op mijn scherm.
Ik zou het zo kunnen kopen, zonder hypotheek
Ruimschoots zelfs.
Maar een hotel… is dat wel iets voor mij?
En Moravië?
Krijg ik mijn vrouw wel mee?
Ik overdenk de praktische aspecten van zo’n stap.
Met een zucht zet ik de pagina onder mijn favorieten
Ik bekijk nog wat andere objecten op de site, variërend van krotjes tot wonderschone panden in een prachtig glooiend gebied
Het valt mij op dat er nogal wat halfgerenoveerde gebouwen in de aanbieding staan
“Schitterende, historische panden” met “uitstekende commerciële mogelijkheden”
Waarschijnlijk gestaakte projecten wegens “gebrek aan middelen”
Dat zou mij niet overkomen.
Oh no, no not me….
Ik bereid altijd alles goed voor.
Vraag inlichtingen op over personen en instanties voor ik met ze in zee ga
Beschik over een goede mensenkennis
En een goed portie gezond verstand

Tsjechië… misschien moet ik er maar eens gaan rondkijken.
Tijd genoeg dus wat houdt me tegen?
Ik zal het vanavond eens voorzichtig bij mijn vrouw aankaarten
Hééél voorzichtig….
Ik sluit de site van Holland Trade House af en loop naar de kelder om een bokbiertje te pakken.

De eerste stapjes

Mijn vrouw is uitermate sceptisch over mijn nieuwe “wilde” plannen.
Maar ja, wanneer ik eenmaal iets in mijn hoofd heb…
Voorzichtig wat informatie inwinnen… dat kan toch geen kwaad…?
Ik besluit mijn pijlen te richten op Holland Trade House.
De site www.tsjechie.nl maakt een rustige en professionele indruk.

Wat ik lees is uitermate geruststellend:

Holland Trade House is een Nederlandse organisatie gevestigd in Tsjechië, maakt deel uit van een netwerk genaamd International Trade Promotion Services en is behalve in Tsjechië ook actief in diverse andere Oost-Europese landen.”
“Het bedrijf begeleidt zowel ondernemers als particulieren bij hun eerste stappen op o.a. de Tsjechische markt.”
“Men werkt nauw samen met De Nederlandse KvK in Praag.”

Een speurtocht via Google levert eveneens louter positieve resultaten op.
Het bedrijf wordt zelfs genoemd in een artikel van de Economische Voorlichtingsdienst, een agentschap van het ministerie van Economische Zaken dat ondernemers en publieke organisaties ondersteunt bij het internationaal ondernemen.

Ik neem een besluit; stuur een mailtje waarin ik mijzelf en mijn bedrijf voorstel.
Geef te kennen belangstelling te hebben voor Hotel Valasska Bystrice (Zuid Moravie),
objectnummer ZM-007.
Ik krijg een bevestiging dat mijn berichtje verstuurd is.
Struin nog wat rond op de aanbodpagina’s met onroerend goed.
Toch wel een mooi land, dat Tsjechië.
Mooie gebouwen ook.
En die prijzen…. om te likkebaarden

Twee dagen later heb ik nog geen antwoord op mijn mail gekregen.
Ik besluit om het nog eens te proberen
Er kan immers van alles misgaan met zo’n berichtje nietwaar?
Er gaan weer een paar dagen voorbij

Dan rinkelt de telefoon in mijn kantoortje.
Het is een medewerkster van Holland Trade House
Ik word uitgenodigd voor een gesprek.
Er zal me nog een bevestiging per e-mail gestuurd worden

Die is een uurtje later binnen
Ik maak er een uitdraaitje van dat ik eens rustig bekijk.
23 januari 2004 word ik om 14.00 uur verwacht voor een intakegesprek met de heer M. W. E. van Dam
Locatie: Holland Trade House, Bezuidenhoutseweg te Den Haag.
Ondertekend door Alexandra van Beek, Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag.
Vervolgens wordt nog het emailadres genoemd; *******@nlchamber.info en de website
www.nlchamber.info
Als bijlage is er een routebeschrijving, compleet met een gedetailleerd kaartje waarop aangegeven staat waar ik het kantoor kan vinden
Netjes hoor.

Een paar dagen later gaat weer de telefoon in mijn kantoortje.
De afspraak kan helaas geen doorgang vinden door ziekte van de heer Van Dam.
Er wordt nog contact met mij opgenomen voor een nieuwe datum.
Een paar weken gaan voorbij
Aangezien ik nogal ongeduldig van aard ben mail ik nog maar eens.
En nog eens.

Dan krijg ik de vriendelijke mevrouw van Holland Trade House weer aan de lijn.
De heer Van Dam is in de gelegenheid om een thuisbezoekje bij mij af te leggen.
Ik voel me vereerd door zoveel aandacht en we spreken een datum af.

Het is inmiddels eind februari 2004.

Een kennismaking

Een doordeweekse dag, rond twee uur
De auto rijdt aarzelend voorbij mijn huis
Stopt een eindje verderop en draait
De heer Van Dam is ongeveer een half uur te vroeg
Ik laat hem aanbellen en wacht nog even
Ik wil niet de indruk wekken dat ik al klaar zat….
Dan open ik de deur

We schudden elkaar de hand en stellen ons voor
Polsen elkaar
Hij blijkt kleiner te zijn dan ik, die al geen reus ben
Draagt een net “zakenpak” met een veelkleurige stropdas
Ik schat hem rond de dertig
Ietwat neigend naar corpulentie
Kwieke ogen achter glazen met een dun stalen montuur
Golvend, donker haar
We nemen plaats aan de tafel in de achterkamer
Ik duw twee pads in de Senseo
Zet suiker en melk op tafel
Het gesprek kan beginnen

Het begin is wat geforceerd, we tasten elkaar af
Al gauw wordt het gesprek geanimeerder
Ik bied hem een Barclay aan
Even aarzelt hij maar accepteert hem dan
Breekt het filter eraf en neemt een diepe trek
Hij vertelt wat over Tsjechië en met name over het Reuzengebergte
Daar liggen volgens hem goede mogelijkheden voor ondernemers
Voor het eerst hoor ik de woorden die ik in de jaren daarna nog veel vaker zal horen;
“Het Reuzengebergte is met name interessant omdat hier sprake is van vier-seizoenen-recreatie. In de zomer is het een heerlijk gebied om te wandelen, zwemmen en van de natuur te genieten. In de winter is het gebied populair onder wintersporters.”
Hij is een enthousiaste verteller.
Dan vraagt hij wat precies mijn plannen zijn
Ik vertel hem dat we onze zaak verkocht hebben en toe zijn aan een “nieuwe uitdaging”.
Dat we nog niet precies weten wat we willen maar dat Tsjechië onze aandacht trok
Met name door de prijzen van onroerend goed.
En uiteraard het prachtige landschap, voor zover we dat op internet hebben kunnen bewonderen…

Hij haalt mijn mailtje uit zijn aktetas en bekijkt het even
Merkt dan op dat het hotel waarnaar mijn interesse uitging al verkocht is
Ik hoef daarover volgens hem niet al te teleurgesteld te zijn
Het zou liggen in een gebied dat qua toerisme op dat moment nog niet veel voorstelde

Ik heb inmiddels al uitgebreid met mijn vrouw overlegd
Een hotel vindt ze maar niets
Zeven dagen per week werken is iets te veel van het goede
En verhuizen naar een land dat we niet eens kennen?
No way!
Eigenlijk zag ik het zelf ook niet zo zitten
In mijn hoofd had zich echter een ander plannetje ontwikkeld
Misschien zouden we een mooi gelegen pand kunnen kopen en dat opknappen
We zouden het kunnen verhuren of na de renovatie weer kunnen verkopen
Of, als we geen geschikt pand vinden, gewoon een vakantiehuisje voor privé-gebruik

Van Dam hoort het allemaal aan
Beaamt dat het prijsniveau van onroerend goed in Tsjechië al jaren in de lift zit
Volgens hem moet ik echter niet gaan zoeken in Moravië maar in het Reuzengebergte
Dat is waar het de komende jaren zal gaan gebeuren
Er zijn al enkele Nederlandse investeerders actief met nieuwe projecten
Ook is het gebergte erg in trek bij Nederlandse toeristen
Die voeren, na de Duitsers, volgens hem, als tweede de ranglijst aan

We hebben het nog even over de s.r.o, te vergelijken met een Nederlandse BV
In die tijd nog verplicht als je onroerend goed wilde aanschaffen
Ik krijg een informatiefolder met daarin informatie over Holland Trade House, hun werkwijze en de verschillende diensten die men aanbiedt
Verder staat er nog wat informatie in over eventuele “valkuilen” in Tsjechië
“Het is tenslotte een ander land met een afwijkende regelgeving, ook op het gebied van onroerend goed.”
Hij adviseert me om het land eerst eens te gaan bezoeken
Uiteraard was ik dat al van plan…
Ik bied hem nog een sigaret aan die hij zeer beslist weigert.
Als ik opsteek zie ik toch een lichte hunkering in zijn ogen

Ik vertel dat we binnenkort enkele weken “die kant opgaan”
Misschien, gezien zijn enthousiaste verhaal, wel naar het Reuzengebergte
Hij kent er iemand, een Nederlandse ondernemer
Ze doen er al een tijdje zaken mee
Hij kan ons wellicht rondleiden en wat interessante panden laten zien
Het voordeel is dat de man ook zelf verbouwingen en renovaties uitvoert
Hij is daardoor in staat een oordeel te geven over de bouwkundige staat van een gebouw en de eventuele renovatiekosten
Misschien zou ik eens contact met hem moeten opnemen.
Hij haalt een visitekaartje uit zijn aktetas, krabbelt daar een telefoonnummer en een naam op en overhandigt het aan mij

Het is een mobiel nummer
Hij vertelt dat de man veel onderweg is
“Het kan zijn dat hij buiten bereik van een zendmast is, dus je moet een beetje geluk hebben…” merkt hij nog, schalks lachend, op
Ik krijg visioenen van een stoere, ruige pionier, rijdend door een onherbergzaam landschap…

De heer Van Dam kijkt op zijn horloge, wil graag vóór de files weer thuis zijn
Het gesprek heeft ongeveer een uur geduurd
We schudden elkaar de hand en hij vertrekt

Ik zet nog een kop koffie, drie zoetjes en een stevige scheut melk
Steek een sigaret op en laat het afgelopen uur door mijn hoofd gaan
Ik heb er een goed gevoel bij
We zullen Tsjechië gaan bezoeken
Ik pak het visitekaartje en bekijk het op mijn gemak

Een besluit

’s Avonds gaan we er eens goed voor zitten, mijn vrouw en ik
Ik breng verslag uit van mijn gesprek met de heer Van Dam
Vertel dat de eerste indrukken goed waren
Holland Trade House lijkt me een betrouwbaar bedrijf met de nodige ervaring in Tsjechië
Uiteraard gaan we nog informatie inwinnen bij de Kamer van Koophandel in Enschede
We gaan zeker niet te hard van stapel lopen
Gewoon eerst even kijken
Als het zakelijk niet interessant is kunnen we eventueel een vakantiehuisje kopen
Ons geld op een bankrekening laten staan vind ik een slechte optie
Rekening houdend met de lage rente en de inflatie worden we daar alleen maar armer van
En beleggen in aandelen…? Brrrrr…
Ik lees ook kranten…
Onroerend goed is bijna altijd een goede en veilige investering
Tenminste, als je weet wat en waar je koopt
Goede contacten hebt
Bovendien gaan we niet al ons geld erin steken

Ze is nog steeds huiverig
Ik troon haar mee naar het kantoortje
Samen gaan we achter de computer zitten en roepen de site van Holland Trade House op
Bekijken de onroerend-goed-pagina’s
Ze moet toegeven dat Tsjechië een schitterend land lijkt
Er staan ook mooie woningen te koop
En inderdaad…. heel goedkoop!
Ik voel dat ik de slag ga winnen

Ik lees de folder van Holland Trade House nog eens goed door
Op de eerste pagina stelt het bedrijf zich voor
Op de volgende pagina’s een beschrijving van de Tsjechische onroerend goed markt
Ik lees:
“Het is niet aan te raden af te wachten tot Tsjechië daadwerkelijk toetreedt tot de Europese Unie en onroerend goed direct aangekocht kan worden door buitenlanders, want verwacht wordt dat de prijzen van onroerend goed , maar ook van grond, na toetreding sterk zullen toenemen.”
Dan volgt een beschrijving van de aangeboden diensten;
Zoekservice, bezichtiging en begeleiding onroerende zaak, oprichting van besloten vennootschap in Tsjechië, aanbod zakelijk adres, ter beschikking stellen van Jednatel, aanvragen handelslicentie, verzorgen boekhouding en aankoopbegeleiding zijn slechts een aantal zaken die men kan verzorgen.
Er hangt uiteraard wel een prijskaartje aan

Ik loop inmiddels al een paar maand rond met mijn plannen
Ik kan wel blijven twijfelen maar dat schiet niet op
Als ondernemer moet je af en toe doorpakken, risico’s nemen
Het is begin maart 2004 als ik per e-mail een offerte aanvraag voor het oprichten van een Besloten Vennootschap in Tsjechië
Die krijg ik twee dagen later al per post
Voor € 3200.- wordt de oprichting van A tot Z verzorgd
Bijkomende kosten worden doorberekend voor het gebruikmaken van een “responsible representative” (€ 180.- per maand), gebruik van zakelijk adres van Holland Trade House als zetel (€ 100.- per maand) en het verzorgen van de boekhouding (basistarief € 75.- per maand)
Ik slik even, best prijzig
Aan de andere kant ben ik dergelijke bedragen wel gewend
Voor wat hoort wat, nietwaar?
Ik mail nog een aantal vragen naar de heer Van Dam en krijg daarop “per kerende post” een bevredigend antwoord.

Dan hak ik de knoop door en fax het bevestigingformulier naar het opgegeven nummer
We schrijven 9 maart 2004
Het avontuur is begonnen….

De volgende dag al krijg ik een mailtje
Afzender Edwinbooijmans@hth.cz (naam is fictief)
Als bijlage de factuur
Er worden een aantal inlichtingen en documenten gevraagd die nodig zijn voor de oprichting van de s.r.o.
De naam, aantal aandeelhouders, NAW-gegevens, kopieën paspoorten, recent uittreksel van onze holding in Nederland, enzovoort.
Verder zal er een bankrekening voor de s.r.o. geopend worden waarop we het basiskapitaal van 200.000 kronen moeten storten
Aangezien ik zelf op termijn jednatel wil worden vraag ik gelijk begeleiding aan voor het verkrijgen van een daarvoor benodigde verblijfsvergunning.
Kosten € 500.-

Als naam kies ik Cosy Cottage, een lekker internationaal klinkende naam
Vind ik althans
Enig aandeelhouder wordt onze BV in Nederland
Volgende week zal ik bij de Kamer van Koophandel een uittreksel ophalen
Kan ik gelijk even informeren naar Holland Trade House, mijn toekomstige relatie in Tsjechië

Maar eerst een telefoontje naar Tsjechië
Ik pak het visitekaartje en lees voor de zoveelste keer de daarop gekrabbelde naam; Henk Westendorp.
Ik leg het kaartje centraal op mijn bureau
Morgen zal ik hem bellen

Een telefoontje

Ik zet een kop koffie op mijn bureau, pakje sigaretten ernaast.
Oh ja, pen en papier
Ik steek een Barclay op en draai het nummer op het visitekaartje
Een schelle piep klinkt in mijn oor
Een nul te weinig…
Nog maar eens: 00420************
De telefoon gaat over, en over, en over…
Juist als ik wil ophangen hoor ik de bekende “klik”
“Henk Westendorp”
De verbinding is verrassend goed
Ik had eigenlijk een nauwelijks verstaanbare stem verwacht met veel geruis
Ik stel me voor
Vertel dat ik zijn nummer heb gekregen van Maarten van Dam van Holland Trade House
Gentleman die ik ben vraag ik of ik “gelegen” bel
Even is het stil
Dan: “Ja hoor, vertelt u het maar.”
Ik zeg dat we geïnteresseerd zijn in onroerend goed in Tsjechië.
We hebben onze zaak in Nederland verkocht en willen een bezoek aan Tsjechië afleggen om te kijken of het land voor ons commercieel aantrekkelijk is.
We zijn met name geïnteresseerd in grotere gebouwen met potentie voor de ontwikkeling tot een appartementencomplex.
Of een perceel voor de bouw van enkele recreatiewoningen
De ligging is uiteraard van groot belang
Mochten we niets van onze gading kunnen vinden dan overwegen we de aankoop van een leuk privé “optrekje”.
Hij antwoordt dat er nog genoeg te koop staat, van eenvoudige huisjes tot historische gebouwen en zelfs kastelen.
Hij wil ons met genoegen een rondleiding geven langs enkele interessante objecten.
We spreken een datum af voor ons bezoek aan Tsjechië.
Ik vraag of hij misschien een goed overnachtingadres voor ons weet.
Dat weet hij.
Hij bezit een aantal huisjes in Male Svatonovice die hij via Uphill verhuurt.
Er is er vast nog wel eentje vrij.
Hij wil wel wat informatie overfaxen
Mooi, ik had toch al liever geen hotel
Lastig met een levensgrote boxer…
Ik geef hem mijn telefoon- en faxnummer
“074… Hengelo?”
“Ja.”
“Dan kom ik bij jullie uit de buurt. Ik kom uit Haaksbergen.”
Ik reageer verrast.
Ik had wel een accent gehoord maar Haaksbergen is wel héél dichtbij
We vervallen in ons Twentse dialect en het gesprek wordt levendiger.
Hij vertelt dat hij al sinds 2001 in Tsjechië woont.
Het werd hem in Nederland allemaal te jachtig en te onpersoonlijk
De rompslomp rondom de vuurwerkramp in Enschede was voor hem de druppel
De vele spoedklussen die hij daar had verricht en de nasleep ervan deed hem besluiten ons land de rug toe te keren

Ik kan het beamen, onze zaak lag aan de rand van het rampgebied.
Ik herinner me nog de chaos direct na de ontploffing
De drukgolf
De dreigende, donkere rookwolken
Vuurpijlen en ratelende rotjes massaal daar doorheen
Winkeliers die weigerden hun zaak te verlaten voordat hun nering provisorisch was dichtgespijkerd.

“Het is hier veel relaxter.” zegt hij.
Hij heeft nog een huis in Buurse, vlakbij Haaksbergen
“Maar in Tsjechië voel ik me een stuk prettiger.”

Ik begin me zorgen te maken over de kosten van het gesprek
Besluit er een eindje aan te breien.
Hij belooft me per fax informatie toe te sturen.
Dan vraagt hij me of ik anderhalve kilo kaas voor hem wil meenemen uit Nederland
“Kaas?” reageer ik verrast.
“Ja, die is in Nederland veel lekkerder dan hier.”
Nou ja, geen probleem hoor….
“Doo’t heanig an!”* zeg ik nog.
En maak een einde aan het gesprek.

Ik kijk op mijn horloge, zie dat het bijna een half uur geduurd heeft.
Toch wel grappig.
Bel je naar Tsjechië en krijg je zowat je buurman aan de lijn
Afijn, we zullen wel zien.

(* Twentse afscheidsgroet, letterlijk “doe rustig aan”)

Voorbereidingen

De volgende dag ga ik naar de Kamer van Koophandel Veluwe en Twente in Enschede
Ik heb een recent uittreksel uit het handelsregister nodig van mijn BV
Bestemd voor de oprichting van de s.r.o.
De dame achter de balie toetst mijn gegevens in en de printer spuwt na enkele seconden mijn uittreksel uit.
Ik controleer het document even.
Het is al eerder voorgekomen dat ik een uittreksel van een andere BV meekreeg
Dan vraag ik waar ik referenties kan opvragen over Holland Trade House
Word doorverwezen naar een balie wat verderop.
Na op mijn beurt gewacht te hebben neem ik plaats in het door schotten afgescheiden hokje
Stel mijn vraag aan de man tegenover me
Het bedrijf is hem niet bekend maar hij kan het even checken
Hij verdwijnt in een kantoortje
Ik kan door de ramen zien dat hij iemand belt.
Hij heeft goed nieuws
Holland Trade House is een gerenommeerd bedrijf
Ik ben zeker niet de eerste ondernemer die van hun diensten gebruikmaakt
Veel zakenlieden met plannen in Tsjechië worden zelfs door de Kamer van Koophandel doorverwezen naar Holland Trade House.
Dat zit wel snor dus.

Toch heb ik ’t liever op papier
Via *******@veluwetwente.kvk.nl vraag ik info.
Waar kan ik terecht voor begeleiding bij mijn “eerste stappen” in Tsjechië
Ik krijg drie adressen
Één in Brussel, één in Ostrava en één in Brno
De laatste is van de Nederlands-Tsjechische Kamer van Koophandel
Contactpersoon is de heer Laurens Rinkes, Roubalova 13, Brno
Email hth@hth.cz of *****@hth.cz
Als website wordt wederom http://www.nlchamber.cz genoemd
Ik vind het welletjes, genoeg informatie

Ik maak een scan van het uittreksel en van de paspoorten van mijn vrouw en mijzelf.
Stel een overzichtje op in Word waarin ik alle gegevens voor de oprichting van de s.r.o. noteer.
Dan mail ik de hele zwik naar edwinbooijmans@hth.cz (naam is fictief)

Enkele dagen later krijg ik een mailtje uit Brno, in het Engels
Ik word verzocht de drie documenten in de bijlage onder toezicht van een notaris te ondertekenen.
Ze zijn in het Tsjechisch opgesteld, maar er is wel een Engelse vertaling bijgevoegd.
Verder moet op elk document een apostillestempel staan.
Het betreft een verklaring van mijn Nederlandse BV dat het basiskapitaal voor de s.r.o. à 200.000 Tsjechische Kronen gestort is en twee volmachten waarin ik een Tsjechische advocaat machtig om namens mij alle handelingen te verrichten noodzakelijk voor de oprichting van Cottage s.r.o. en de inschrijving in het handelsregister.
Ook op het uittreksel van de Kamer van Koophandel moet een apostillestempel.
Die Tsjechen gaan niet over één nacht ijs….

Ik bel met een notariskantoor in mijn woonplaats.
Maak een afspraak
Kan er de volgende dag al terecht.
De notaris fronst zijn wenkbrauwen als hij de papieren ziet.
“Euh… ik kan uiteraard niet instaan voor de inhoud van deze documenten…” begint hij als hij de Tsjechische teksten ziet
Ik vertel hem dat dat ook niet nodig is
Hij hoeft alleen maar een krabbel te zetten en toe te zien dat ik onderteken
Zo gemakkelijk gaat dat niet…
Dit soort verzoeken krijgt hij niet zo vaak
Hij zou toch op het minst op de hoogte moeten zijn van de inhoud van de documenten
Ik leg uit dat het om twee volmachten en een verklaring gaat, nodig voor de oprichting van een Tsjechische s.r.o.
Hij voert ruggespraak met een collega
Tenslotte overhandigt hij me een dure ballpoint
Ik zet drie zwierige krabbels
De apostillestempels kan ik volgens hem zelf halen bij de griffie van de arrondissementsrechtbank in Almelo.
Het kan ook door het kantoor verzorgd worden.
Ik kies voor het laatste, soms ben ik nogal gemakkelijk aangelegd….

Vier dagen later word ik gebeld, de documenten kunnen opgehaald worden
Thuisgekomen stop ik alles in een grote enveloppe en stuur deze per post naar Brno.
De oprichtingsprocedure kan beginnen.

Intussen heb ik per fax informatie over ons huurhuisje in Male Svatonovice Petrovice en een routebeschrijving gekregen.
Het ziet er gezellig uit, ik krijg er trek in.
Verder een antwoordfax van Wekostav s.r.o., het bedrijf van de heer Westendorp
Hij vraagt daarin om mijn NAW-gegevens, de naam van mijn bedrijf en het doel van ons bezoek.
Helaas is de ruimte om dat laatste in te vullen te klein en ik stuur een extra fax om aan te geven wat onze bedoelingen en verwachtingen zijn.

’s Avonds, onder het genot van een Cola Bacardi, overdenk ik de ontwikkelingen tot nu toe.
Alles loopt volgens verwachting.
De werkwijze van Holland Trade House maakt een gedegen indruk
Henk Westendorp lijkt me een geschikte kerel.
Op het internet is er helaas weinig tot niets over hem en zijn bedrijf te vinden.
We wachten het af.
Gaan stapje voor stapje.

Tevreden neem ik een slok uit mijn longdrinkglas.
5 april is het zover. We gaan Tsjechië bezoeken.
Eindelijk.

De reis

Maandagmorgen, zeven uur
Ik ben al een tijdje bezig de auto in te laden
Het is een Volkswagen Sharan
Alleen de twee voorstoelen zijn nog aanwezig
De rest heb ik er uitgehaald om meer plaats te maken
Zuchtend kijk ik in het achtercompartiment
We hebben genoeg bagage voor een expeditie naar de noordpool
Nu nog een plaatsje voor de hondenmand
Een laatste kopje Senseo
Om acht uur zijn we op weg
In onze koelbox anderhalve kilo, vacuüm verpakte, jonge kaas

Volgens Henk Westendorp is het ongeveer tien á twaalf uur rijden
Ik heb de routebeschrijving bij de hand
Grensovergang De Poppe, Osnabrück, Bad Oeynhausen, Hannover, Halle, Leipzig, Dresden, Bautzen-west.
Dan naar de grensovergang Seifhennersdorf.
Van hieruit is het volgens Henk nog tweeëneenhalf á drie uur rijden
Via Liberec, Turnov, Jicin en Trutnov naar Male Svatonovice
Het gedeelte Trutnov – Male Svatonovice is wat vaag aangeduid
Nou ja, voordat we daar zijn….

De TomTom is nog onbetaalbaar, mijn vrouw is zijn vervangster
Een kaart hebben we voorlopig niet nodig
Het begin loopt voorspoedig
Onze boxer, Remi, ligt vredig te slapen in zijn enorme mand
Een eindje voor Hannover de eerste tegenslag
File…
Een uur later tuffen we weer op volle snelheid
Nou ja, volle snelheid, honderdtwintig kilometer
Ik ben niet zo’n racetype
We worden dan ook veelvuldig ingehaald
Soms met zo’n vaart dat het lijkt alsof we stilstaan
Om de twee uur maken we een sanitaire stop
Strekken onze benen
Nemen een kop koffie uit de thermosfles en een versnapering
Laten Remi zijn behoefte doen
Drinken en eten onderweg wil hij bijna niet
’t Is een schat van een hond, maar wel een zenuwpees

Tot voor Magdeburg, waar we de afslag Halle – Leipzig nemen, zijn de wegen nog enigszins gevarieerd
Dan volgt de monotone autobaan naar Dresden
Kilometer na kilometer saaie, rechte weg
Om in slaap te vallen
Ik ben bijna blij met de wegopbrekingen
Eindelijk zien we voor ons de stad Dresden opdoemen
Ik had er veel over gehoord maar was er nog nooit in de buurt geweest
Ik zie de heuvels met de uitgestrekte bebouwingen
Het moet een schitterend gezicht zijn als je hier ’s avonds aan komt rijden
Bijna in Tsjechië, denk ik
Ik heb me verkeken
Het is nog een heel eind tot de afslag Bautzen-west

Met een zucht van verlichting laten we de autobaan achter ons
Rijden door Bautzen
Het lijkt een mooie plaats maar vermoeid als ik ben besteed ik er geen aandacht aan
Er volgt nog een lange rit langs en door verschillende Duitse dorpjes en stadjes
De hemel begint te betrekken als we tenslotte de grensovergang Seifhennersdorf bereiken
Gelukkig geen rijen wachtenden zoals we gevreesd hadden
Ik stop bij het grenskantoortje
We laten onze paspoorten zien
“Autopapiere bitte!”
Ik overhandig ze aan hem
Hij loopt naar binnen en checkt een en ander in zijn computer
We ontsnappen aan een grondige inspectiebeurt van onze auto
Als hij door het achterraam naar binnen kijkt staart een enorme boxerkop naar hem terug

Varnsdorf is het eerste dat we zien van Tsjechië
Twee tankstations met lange rijen Duitse auto’s
Dames van plezier langs de kant van de weg
Vermoeid kijkend en zwaar opgemaakt
We volgen de borden richting Liberec
Het begint te miezeren
De ruitenwissers maken een naargeestig, schrapend geluid
De bewegwijzering is behoorlijk wennen
De wegen ook
Vol afgrijzen probeer ik de diepe gaten te ontwijken
Het houdt me tenminste wakker
Tot Svor blijft de weg vol haarspeldbochten
Af en toe sterk stijgend, dan weer dalend
Het maakt dat we slechts langzaam vorderen
Daarna wordt het beter, al blijft het uitkijken

Vlak voor Liberec mondt de provinciale weg uit in een autobaan
Bij Turnov verlaten we die weer
Daarna uitsluitend nog provinciale wegen tot aan Jicin
Het begint te schemeren
We rijden door armoedig aandoende dorpjes en steden
Zien daartussendoor hetgeen oplicht in de lichtbundels van onze koplampen
Na Jicin is het weer slingeren geblazen
De motregen heeft plaatsgemaakt voor “echte” regenval
Het is inmiddels stikdonker geworden
De wegmarkering, voor zover aanwezig, is nauwelijks te zien op het glinsterende wegdek
Ik word verblind door koplampen van tegenliggers
Een bumperklever probeert me in te halen
Het lukt hem tenslotte met een kamikazeachtige actie vlak voor weer een scherpe bocht
Uitgeput bereiken we Trutnov
Hier wordt de routebeschrijving vaag
We missen een afslag en rijden een heel eind richting Nachod
Als onze vergissing overduidelijk wordt keer ik de auto
We rijden terug naar Trutnov en bestuderen de beschrijving nog eens nauwkeurig
Vinden, met enige moeite, de afslag
Een rit van ongeveer een uur door “the-middle-of –nowhere” volgt
Eindelijk bereiken we Male Svatonovice
Helaas raken we hier het spoor volkomen bijster
We rijden drie keer op en neer
Er is geen levende ziel te bekennen
Het dorpje maakt een uitgestorven indruk
Ik parkeer mijn auto voor een plaatselijk café
Pak mijn mobieltje en kies het voorgeprogrammeerde nummer
Ik vertel waar we staan en wacht gelaten af
Dikke regendruppels vallen gestaag roffelend op het dak

Tien minuten later stopt er een auto naast de mijne
Het raampje gaat een klein stukje open
Een jongeman glimlacht naar ons, enigszins schuchter
Stelt zich voor: “Hendrik-Jan Westendorp”
Vraagt ons om hem te volgen
Met een flinke snelheid gaat hij er vandoor
Ik heb moeite hem te volgen

Wilt u reageren dan kan dat via

info@cosycottage.nl

{ Vorige                                                                                          Volgende }