Hoe zal ik hem noemen, mijn advocaat?

Ach, vooruit, what’s in a name…

Stefan Wuytens dan maar

Midden dertig en gekleed zoals een advocaat gekleed behoort te zijn

Slank postuur, normale lengte

Zijn haar in een ietwat nonchalante look

Ik ontmoet hem voor het eerst in het hoofdkantoor van de advocatuur in Utrecht

Het is juli 2007

Er zullen nog vele moeizame gesprekken, briefwisselingen en e-mailtjes volgen

Ik heb hem een lang verhaal te vertellen

Waarschijnlijk te lang

Het kan ook zijn dat ik verbaal niet zo’n goed verteller ben

Dat de hoofdzaken niet duidelijk uit de verf komen

Ik zie zijn aarzelende gezichtsuitdrukking

Besluit om me tot de kern te beperken

Vertel gedetailleerd over de gebeurtenissen in juni / juli 2004

Het optreden van Holland Trade House

Hun adviezen

Het geknoei met de koopcontracten

De overeenkomsten met Henk Westendorp, c.q. Wekostav

De gevolgen voor mij en Project Kasteel Zacler

Geleidelijk aan daagt er iets van begrip in zijn ogen

Daar kan hij iets mee

Op 24 juli gaat er een eerste brief uit naar Eunite c.q. de heer M.W.E. van Dam

Uiteraard na zorgvuldige bestudering van het bewijsmateriaal

Ik zal hem hier in zijn geheel weergeven

Om u een goede indruk te geven van de aantijgingen

Voor zover u die nog niet hebt

“Wuytens Advocatuur en Notariaat

AANGETEKEND MET HANDTEKENING RETOUR

Eunite B.V.

T.a.v. de heer M.W.E. van Dam

Postbus 95900

2509 CX Den Haag

Betreft advisering Cosy Cottage / Holland Trade House

Geachte heer Van Dam,

Tot mij wendde zich de besloten vennootschap ******** Hengelo Holding met het verzoek haar belangen te behartigen. Van de bestuurder van ******* Hengelo Holding, de heer J. Damink, ontving ik de nodige stukken en kan u thans als volgt berichten.

Op 3 maart 2004 en 30 juni 2004 heeft u een tweetal bemiddelingsovereenkomsten gesloten met cliënte. Uw werkzaamheden hebben onder meer bestaan uit het begeleiden en oprichten van een vennootschap in Tsjechië (de vennootschap Cosy Cottage) alsmede het begeleiden van de aankoop van onroerend goed in het Reuzengebergte in Tsjechië.

Voor de uitvoering van de aan uw organisatie gegeven opdracht heeft u het Tsjechisch bouwondernemer/makelaarskantoor Wekostav ingeschakeld en bij cliënte geďntroduceerd. Op grond van de gemaakte afspraken, met name die opgenomen in de overeenkomst van 30 juni 2004, heeft uw organisatie de verplichting op zich genomen in te staan voor de betrouwbaarheid van de ingeschakelde makelaar, daar onderzoek naar te doen en het contact daarmee te onderhouden. Naar nu blijkt heeft u cliënte met een volstrekt onbetrouwbare partij opgezadeld. Een eerste onderzoek naar makelaarskantoor Wekostav leert dat deze als sinds augustus 2005 ter discussie staat (bijlage), terwijl cliënte al in oktober 2004 ten kantore van het toenmalig Holland Trade House in Vrchlabi daar met de heer Ritsema over heeft gesproken.

Voorts hebben er zich bij de uitvoering van de transactie allerlei problemen voorgedaan welke tot aanzienlijke vertraging in de oplevering hebben geleid. Met name het optreden van de door u ingeschakelde makelaar is daar als primaire oorzaak voor aan te wijzen.

Voorts heb ik een zekerheidsstelling aangetroffen, opgesteld door uw organisatie. Het document voldoet op geen enkele wijze aan de voorwaarden en vereisten die gesteld worden aan een dergelijk document en geeft cliënte op geen enkele wijze zekerheid zoals die in dat stuk wordt gesuggereerd. Ik stel vast dat uw organisatie door cliënte op een dergelijke wijze te adviseren hoogst onzorgvuldig heeft gehandeld.

Voorts is op uw advies en op uw initiatief in het traject tot aankoop van het onroerend goed een verkoopconstructie aan cliënte voorgesteld die erop zag dat het onroerend goed eerst zou worden aangekocht door het makelaarskantoor Wekostav en voorts aan de Tsjechische (dochter)vennootschap van cliënte zou worden (door)verkocht. Op deze wijze zou cliënte de eigendom van het stuk onroerend goed verkrijgen. De constructie heeft u in samenspraak met makelaarskantoor Wekostav opgesteld. Cliënte is ten aanzien van voornoemde verkoopconstructie wederom volledig en terecht afgegaan op uw advisering. In dat kader heeft uw organisatie het vertrouwen gewekt dat zij wist wat zij deed. Achteraf bezien had cliënte dit beter niet kunnen doe. Met de (door)verkoopconstructie diende een aanzienlijk bedrag aan extra belastingen te worden betaald. Daarbij komt nog dat cliënte thans is aangesproken door de curator te Tsjechië in het faillissement van makelaarskantoor Wekostav. De curator is voornemens beslag te leggen op het onroerend goed, welk voornemen voortvloeit uit de indertijd uitgevoerde transactie, welke cliënte (mede) op uw advies is aangegaan. Van het makelaarskantoor Wekostav (de heer Westendorp) is taal noch teken vernomen. Naast de problemen met het door u ingeschakelde makelaarskantoor en de vertraging die dat met zich mee heeft gebracht in de aankoop van het onroerend goed, dreigt cliënte thans zelfs de eigendom van het onroerend goed te verliezen, althans kan dit niet ontwikkelen. Ten gevolge daarvan lijdt cliënte aanzienlijke vertragingsschade.

Naast de voornoemde problemen met het door u ingeschakelde makelaarskantoor is cliënte er tevens van op de hoogte geraakt dat makelaarskantoor Wekostav een courtage aan uw organisatie heeft betaald dan wel in het vooruitzicht heeft gesteld bij succesvolle afsluiting van de aankoop van het onroerend goed in Tsjechië. Cliënte heeft moeten constateren dat u daarmee geen (volledige) openheid van zaken heeft gegeven met betrekking tot uw relatie tot makelaarskantoor Wekostav en u blijkbaar (in)direct belang heeft bij de totstandkoming van de transactie. U had daarvan mededeling moeten doen bij het aangaan van de overeenkomst. Verzwijging van een mogelijk belangenconflict is in strijd met de wettelijke bepalingen omtrent de (bemiddelings)overeenkomst.

Met inachtneming van het bovenstaande concludeer ik dat uw organisatie toerekenbaar tekort is geschoten in de uitvoering van de verplichtingen welke voortvloeien uit de tussen ****** Hengelo Holding en Eunite (Holland Trade House) gesloten overeenkomsten van 3 maart 2004 en 30 juni 2004. Namens cliënte stel ik Eunite aansprakelijk voor alle schade die cliënte geleden heeft en nog zal lijden ten gevolge van de hierboven genoemde tekortkomingen. Deze schade bestaat in ieder geval uit de aan uw organisatie betaalde facturen en de vertragingsschade met betrekking tot de exploitatie van het onroerend goed. Cliënte onderzoekt thans de hoogte daarvan. Voorts stel ik uw organisatie reeds nu vooralsdan aansprakelijk voor de schade welke cliënte mogelijk lijdt in verband met de mogelijke beslaglegging en/of verlies van de eigendom van het onroerend goed, welke schade in ieder geval bestaat uit de door cliënte betaalde koopsom van EUR ***.000,-

Ik verzoek u mij uiterlijk voor vrijdag 27 juli 2007 te berichten dat Eunite deze aansprakelijkheid zonder enig voorbehoud accepteert. Mocht een dergelijke acceptatie achterwege blijven dan zal cliënte nadere stappen overwegen.

Deze brief zond ik u tevens per gewone post alsmede als elektronisch bericht naar het e-mailadres vandam@eunite.nl en rinkes@eunite-group.com.

Hoogachtend,

Wuytens Advocaten

S. Wuytens”

Er volgt natuurlijk geen antwoord.

Eigenlijk had ik, mijn eigen ervaringen in acht genomen, ook niets anders verwacht.

Maar we zijn niet voor één gat te vangen

Op 31 juli gaat de volgende brief de deur uit.

Deze is aanmerkelijk korter:

“Wuytens Advocatuur en Notariaat

Eunite B.V.

T.a.v. de heer M.W.E. van Dam

Postbus 95900

2509 CX Den Haag

Utrecht, 31 juli 2007

Betreft advisering Cosy Cottage / Holland Trade House

Geachte heer Van Dam,

Op mijn brief van 24 juli jongstleden mocht ik nog niet van u vernemen.

Ik verzoek u vriendelijk zo spoedig mogelijk te reageren bij gebreke waarvan cliënte ervan uitgaat dat Eunite volledige aansprakelijkheid accepteert van de door cliënte geleden en nog te lijden schade. Cliënte zal in dat geval nadere (gerechtelijke) maatregelen nemen.

In afwachting,

Met vriendelijke groet,

Wuytens Advocaten

S. Wuytens”

Na enig aandringen van mijn advocatenkantoor komt er op vrijdag 17 augustus eindelijk een teken van leven:

“Geachte mevrouw Barendse, (naam gefingeerd)

Middels deze mail bevestigen wij de goede ontvangst van uw brieven. We hebben deze doorgestuurd naar onze jurist die de documenten nader zal bestuderen.

Vriendelijke groet,

M.W.E. van Dam

EUNITE Nederland”

Er verstrijkt weer een lange periode

Op 26 september 2007 krijg ik een mailtje van Stefan Wuytens

Het heeft de heren behaagd het een en ander op papier te zetten

Ik open de bijlage

In de rechterbovenhoek staat een logo afgedrukt

“Huys de Hoeck”

Commissieweg 40

7957 ND De Wijk

Telefoon (0522) ** ** **

Ik neem me voor om straks even op Huys de Hoeck te Googelen

Maar eerst de brief lezen:

“Wuytens Adcvocatuur & Notariaat

********laan *,

**** ** Utrecht

t.a.v. de heer S. Wuytens

De Wijk, 24 september 2007

Inzake Cosy Cottage / Holland Trade House

Geachte Heer,

Tot mij heeft zich gewend de heer Drs. M.W.E. van Dam, directeur van Eunite B.V., inzake uw brief d.d. 24 juli j.l. inhoudende een aansprakelijkheidsstelling van Eunite B.V..

Na bestudering van de stukken concludeer ik op de feiten, voor zover van belang in dit stadium, dat op 9 maart 2004 een overeenkomst is gesloten tussen de heer J. Damink en de heer Van Dam, als vertegenwoordiger van Holland Trade House, inhoudende de oprichting van een besloten vennootschap naar Tsjechisch recht – een zogenaamde s.r.o.

Deze overeenkomst is punctueel en correct uitgevoerd en de s.r.o. handelend onder de naam Cosy Cottage werkt sinds de oprichting naar behoren.

Daarnaast bestaat tussen Eunite B.V. en uw cliënt geen andere rechtsbetrekking.

Het is mij dan ook een raadsel waarop de aansprakelijkheid van Eunite B.V. is gebaseerd.

Voorts merk ik op de wonderlijke wijze waarop de “aansprakelijkheid zonder enig voorbehoud” door Eunite B.V. moet worden aanvaard.

In uw eerste brief dient dit te geschieden binnen drie dagen – door dit niet te doen gaf de heer Van Dam zijn standpunt voldoende aan.

In uw vervolgschrijven d.d. 31 juli draait u de zaak 180 graden om. Nu stelt u indien er niet “zo spoedig mogelijk” wordt gereageerd, Eunite B.V. de volledige aansprakelijkheid accepteert.

In dit stadium laat ik deze formuleringen verder onbesproken.

Verder verzoek ik u dringend Eunite B.V. / de heer Van Dam niet verder lastig te vallen met deze kwestie.

Hoogachtend,

Mr. J.D.W. van Beek”

Van Beek… Van Beek...

Ergens komt me die naam bekend voor

Ik pijnig mijn hersens maar krijg geen ingeving

Ik Googel op “Huys de Hoeck”

Het blijkt een adviesbureau te zijn

Mr. J.D.W. van Beek is belastingadviseur in De Wijk

Maar daar ken ik hem niet van

Ik schud mijn hoofd

Het zal me nog wel te binnen schieten

Ik lees de brief nogmaals aandachtig door

Geplaatst zaterdag 6 februari 2010

“Daarnaast bestaat tussen Eunite B.V. en uw cliënt geen andere rechtsbetrekking.”

Ja, da’s lekker…

En het introduceren van Wekostav?

Het navraag doen naar de aankoopsom van het kasteel bij Henk?

Het doorverwijzen naar Holland Trade House in Brno?

En is het niet de heer Van Dam geweest bij wie ik aanklopte voor de aankoopbegeleiding?

Die het bericht doorstuurde Laurens Rinkes met zijn “Kamer van Koophandel”?

En nu zegt ie dat er geen “andere rechtsbetrekking” bestaat

Dat is gewoon struisvogelpolitiek, de kop in het zand steken

Geďrriteerd haal ik het vuistdikke dossier uit de kast

Ik wil nog eens nagaan hoe het allemaal begon

Ik hoef niet lang te zoeken:

“Van:                    “A. van Beek (ITPS”  vanbeek@nlchamber.info

Aan:                      *************@planet.nl

Verzonden:          vrijdag 16 januari 2004 13.23

Bijlage:                routebeschrijving.JPG

Onderwerp:          afspraakbevestiging

Geachte heer Damink,

Onder verwijzing naar het zojuist gevoerde telefoongesprek, inzake uw onroerend goed wensen met betrekking tot Tsjechië, bevestigen wij u hierbij de gemaakte afspraak met de heer M.W.E. van Dam.

Datum:           23-01-2004

Tijd:                14.00

Plaats:            Bezuidenhoutseweg 181, Den Haag

Lokatie:          Holland Trade House

Telefoon no.:  070-385 75 87

Doorgang tot de parkeerplaats bevindt zich onder het pand. Het aantal bezoekersplaatsen is beperkt en het is helaas niet mogelijk deze van tevoren te reserveren. Mogen wij u erop attenderen dat het pand zich in een betaald parkeren zone bevindt.

Wij zien uw bezoek met belangstelling tegemoet,

Met vriendelijke groet,

Alexandra van Beek

Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag

Bezuidenhoutseweg 181

2594 AH Den Haag

Tel.: +31 (0)70 385 75 87

Fax: +31 (0)70 347 79 75

E-mail: vanbeek@nlchamber.info

Website: www.nlchamber.info“

Kijk, daar hebben we ene mevrouw Alexandra van Beek

Ik wist dat ik de naam ergens onderweg tegengekomen was

Hmmm… ze is  slechts een secretaresse of zoiets

In ieder geval een onbelangrijke pion in het spel

Ik zet de naamsovereenkomst weg als toeval

Kijk nog eens naar de afzender: “Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag”

Lees ik het verkeerd als ik concludeer dat ik destijds een afspraak had met M.W.E van Dam, vertegenwoordiger van de Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag?

Tegelijkertijd worden er echter nog drie organisaties genoemd; ITPS, NLChamber, Holland Trade House (als locatie weliswaar, maar toch…).

Al met al nogal verwarrend

Vrijdag 26 oktober

Ik ben op bezoek bij Stefan Wuytens

We bespreken de te volgen werkwijze

De “marsroute” noemt hij het

Het voert mij te ver hier een verslag van het gesprek te geven

Onderstaande e-mail, die ik later die dag ontving, geeft het besprokene voldoende weer:

"Beste John,

Naar aanleiding van onze bespreking vanochtend bevestig ik even kort de gemaakte afspraken:

Ik zal op een termijn van ongeveer 2 weken een dagvaarding opstellen. In de dagvaarding zal namens ******* Hengelo Holding schade nader op te maken bij staat worden gevorderd vanwege het feit dat Eunite onzorgvuldig heeft gehandeld inzake de begeleiding van de aankoop van onroerend goed te Tsjechië. Ik heb aangegeven dat op deze wijze de griffierechten beduidend lager zullen liggen dan in de situatie dat Jomada een meer gespecificeerd bedrag als vordering in de dagvaarding opneemt. In de dagvaarding dient een datum vermeld te worden waarop de procedure daadwerkelijk gaat lopen. De tactiek wordt Eunite op een dusdanige termijn (2 of 2,5 maanden) te dagvaarden, zodat beide partijen nog voldoende gelegenheid hebben om, indien gewenst, in overleg te treden en misschien de kwestie buiten de rechtbank te schikken.

Volgens afspraak heb ik inmiddels telefonisch overleg gevoerd met Kees Wolbers. (naam gefingeerd) Kees gaf aan inmiddels enig voorwerk te hebben gedaan naar de kredietwaardigheid van Eunite. Hij was niet erg positief daarover. Hij stuurt mij per mail wat stukken en ik heb met hem afgesproken maandag daar nog even contact over te hebben.

Voorts heb ik nog even de naam van Wekostav ge-googled. Het resultaat vind je in de bijlage bij deze e-mail. Henk Westendorp schijnt weer actief te zijn onder de naam D.H.W. Bouw. Met jouw permissie wil ik jouw advocaat in Tsjechië eens vragen of hij geen mogelijkheden ziet in Tsjechië actie te ondernemen. Gezien het feit dat de websites bijna identiek zijn http://dhw-bouw.com/dhw-bouw/index.html en http://www.wekostav.de/nl/wekostav/index.html (zie onder andere onder ‘profiel’) kan dat wellicht.

Tot zover.

Alvast een goed weekend,

Met vriendelijke groet,

mr S. (Stefan) Wuytens

Advocaat”

Hmmm… niet erg positief over de kredietwaardigheid…

Nou ja, laten we dat maar even afwachten

Er lijkt nu tenminste schot in de zaak te komen

Een dagvaarding zal de heren wellicht op andere gedachten brengen

Stefan’s suggestie om te proberen Henk nogmaals aan te spreken verwerp ik

Onhaalbaar

Ik heb genoeg van Michal Hruska gehoord om te weten dat dat geen kans van slagen heeft

Ik klik op http://www.wekostav.de/nl/wekostav/index.html

Ik wist al dat Henk onder een andere naam opnieuw begonnen was

De man is onverwoestbaar

De site is qua uiterlijk en tekst nauwelijks veranderd

Ik klik op het menu “Investeren”

Lees:

“Investeren in Tsjechië of Slowakije!
Wij hebben projekten in Tsjechië en Slowakije.
U kunt al mee doen voor min. 2.500,- tegen 12% rente per jaar.
Hebt u nog wat in een oude sok?
En u vertrouwd het niet aan een bank?
Bij ons krijgt u 12% rente per jaar (investering 1)”

“Investering 1” blijkt om een cafe-restaurant te draaien

Ik lees de tekst vluchtig door:

“Wij zijn in Slowakije bezig met een Café – restaurant (waarvan alleen het cafe nog draaid).

Wij zijn een jaar eigenaar en hebben de omzet verdubbeld

dit is niet genoeg (Omzet nu van het cafe = ~ 50 000 euro).

Door een grote renovatie van cafe en restaurant kan dit wel

5 x verdubbeld worden, de kosten voor deze renovatie zijn

~ 200 000 euro.

Wild u ons hierbij helpen door te investeren wij betalen

12% rente per jaar voor een looptijd van max. 5 jaar.

Natuurlijk geven wij een onderpand (bijvoorbeeld een van

onze huizen) maar dat kunnen wij dan wel bespreken.

Investering rente 12% per jaar =

Euro 5.000,- Euro 600,-

Euro 10.000,- Euro 1.200,-

Euro 15.000,- Euro 1.800,-

Euro 20.000,- Euro 2.400,-

Euro 25.000,- Euro 3.000,-

Euro 30.000,- Euro 3.600,-

Euro 40.000,- Euro 4.800,-

Euro 50.000,- Euro 6.000,-

Rente word per jaar uit betaald hoe en waar bepaald u.

Of een ander bedrag in overleg is alles mogelijk.

Kunt en wild u ons helpen laat het ons weten:

00240 776 823 957

Met vriendelijke groet,

Henk Westendorp”

Hij heeft maar tweehonderdduizend euro nodig om de omzet te verdriedubbelen…

Hoofdschuddend sluit ik de site

Dat ik destijds de man niet doorzien heb… onbegrijpelijk…

Ik schud mijn hoofd, zet de gedachten aan hem van me af

He’s just a little fish…

Het draait niet om hem

Ik wil me liever concentreren op de witte boorden erachter

Er is een vies spelletje in Tsjechië gespeeld

Ik zal de daarvoor verantwoordelijke heren het vuur na aan de schenen leggen

Hoe dicht de rookgordijnen die ze opwerpen ook mogen zijn

Om te beginnen met een dagvaarding

Als publiciteit het enige is waar ze vatbaar voor zijn kunnen ze die krijgen…

Geplaatst: donderdag 11 februari 2010

Vrijdag 23 november ontvang ik, na wat het lijkt eindeloos overleg, de dagvaarding.

Die beslaat maar liefst vijftien pagina’s juridische taal

Ik zal het document hier dan ook niet in zijn geheel afdrukken

De aantijgingen zullen degenen die mijn verhaal gevolgd hebben inmiddels duidelijk zijn

Belangrijker en veelzeggender is het begeleidend schrijven van Stefan:

“Beste John,

Met excuus voor de vertraging stuur ik je hierbij in concept de dagvaarding inzake de op te starten procedure tegen Eunite B.V.

Ik verzoek je goed kennis te nemen van de inhoud, met name waar het de feitelijke gang van zaken betreft. Ik heb in het document in een kleiner lettertype enkele vragen en opmerkingen opgenomen. De belangrijkste daarbij is de bepaling van de juiste procespartijen.

Procespartijen

Zoals in de dagvaarding ook opgemerkt, vind ik het lastig definitief te bepalen welke partijen op grond van de overeenkomst van 30 juni 2004 zijn aan te spreken. De overeenkomst en de daarbij behorende opdrachtbevestiging geven (toch nog) reden voor twijfel. In de offerte staat in het briefhoofd 'Netherlands Chambre of Commerce in Prague' vermeld. In de eerste alinea van de offerte wordt de naam van het kantoor in Brno genoemd: Holland Trade House, zonder verdere toevoeging (s.r.o. of B.V.).  Aan het einde van de offerte sluit Rinkes af met vermelding: Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag. Vervolgens staat in de opdrachtbevestiging de naam van: de Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag in casu Holland Trade House (weer zonder toevoeging s.r.o. of B.V.).

In de opdrachtbevestiging staat beschreven dat "de Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag" zich zal inspannen de gekozen diensten uit te voeren. Ik kan echter niet afleiden of dit een zelfstandige rechtspersoon is naar Tsjechisch recht of naar Nederlands recht. In het KvK ben ik een Nederlandse vennootschap met die naam niet tegen gekomen. Mogelijk bedoelt Rinkes, als hij zegt de werkzaamheden door het kantoor in Brno te laten uitvoeren (zie offerte), dat het hier een nevenvestiging van Holland Trade House B.V. betreft (Eunite). Ik kan dat echter niet met zekerheid vaststellen.

In het e-mailbericht van Ritsema aan u d.d. 30 juni 2004 (tijd: 16.00 uur) worden voor de betaling de adres gegevens van Holland Trade House, spol, s.r.o. gegeven. Dit vormt een aanwijzing dat mogelijk toch gecontracteerd is met een Tsjechische vennootschap. Ik stel voor dat ik de komende week tracht vast te stellen wie als procespartijen in de procedure betrokken moeten worden en wie niet. Ik zal daartoe een juridisch medewerker inschakelen om onderzoek te doen naar de verschillende namen/vennootschappen die in het dossier voorbij komen. Voor deze medewerker worden geen kosten in rekening gebracht.

John, wellicht is bovenstaand bericht een tegenvaller, maar ik denk dat jij, en de procedure, erbij gebaat zijn eerst meer zekerheid te verkrijgen omtrent de te dagvaarden partijen. 

Als je het stuk bekeken hebt, zou jij dan contact met mij kunnen opnemen, dan kunnen we het bovenstaande bespreken en kan ik eventueel een nadere toelichting geven.

Met vriendelijke groet,

Stefan Wuytens”

Mijn hoofd duizelt

Ik dacht dat we de zaak rond hadden

Nu blijkt het onduidelijk te zijn wie er precies gedagvaard moet worden

Ik strijk bedachtzaam over mijn lippen

Dat gegoochel met namen, zou dat misschien bewust gebeurd zijn?

Is het misschien een manier om verantwoordelijkheid te ontlopen?

Getergd blader ik de dagvaarding door

Weer uitstel…

Mijn oog valt op een notitie van Stefan aan mij gericht:

“Het blijft enigszins verwarrend wie precies de (proces)partijen zijn. De eerste overeenkomst is duidelijk gesloten tussen ******* Hengelo Holding en Eunite (voorheen Holland Trade House). De tweede offerte aankoopbegeleiding is aangeboden door de heer Rinkes van de Nederlandse Kamer van Koophandel Praag. De offerte is echter weer per e-mailbericht van 28 juni 2004 verzonden door Ritsema met vermelding Nederlandse Kamer van Koophandel Praag en daaronder Holland Trade House s.r.o. Ik ga ervan uit dat zowel Ritsema als Rinkes werken bij Holland Trade House/Kamer van Koophandel te Praag, en daarmee ingeschakeld zijn door Eunite. In de opdrachtbevestiging staat de Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag in casu Holland Trade House vermeld. Dit punt is in die zin van belang dat voorkomen moet worden dat de verkeerde (proces)partij door ******* Hengelo wordt gedagvaard. Vooralsnog ben ik er in de dagvaarding vanuit gegaan dat Eunite in Nederland op uw verzoek haar (neven)vestiging in Tsjechië heeft ingeschakeld, waarbij het contact verliep via Ritsema en Rinkes. Wat dat betekent voor de procespartijen wil ik nog eens goed bekijken. Mogelijk moeten we ervoor kiezen meerdere partijen tegelijk te dagvaarden.”

Er ontstaan nog meer problemen

De overeenkomst “Aankoopbegeleiding” bevat geen handtekening van Laures Rinkes

Ik zoek mijn dossier nog eens na

Het enige dat ik aantref is de originele bevestigingsfax met alleen mijn onderschrift

Maar ik beschik wel over de factuur van Holland Trade House waarin de dienst in rekening gebracht wordt

En over de betalingsbewijzen uiteraard

Dar moet toch genoeg zijn?

Toch stuur ik een mailtje naar Jarmila

Mijn gehele boekhouding ligt inmiddels in Náchod

Wil ze misschien de boekhoudster vragen alle documenten eens door te nemen?

Een paar dagen later volgt het antwoord; negatief

Ik haal mijn schouders op

De factuur en de betalingsbewijzen moeten meer dan genoeg zijn

Stefan raadpleegt intussen Michal Hruska om meer duidelijkheid te krijgen

Er gaan een aantal weken voorbij

Dinsdag 18 december ontvang ik een volgende brief:

“Beste John,

Zoals wij besproken hebben zijn een tweetal vragen voor het starten van een mogelijke procedure tegen Eunite B.V. van belang:

Welk recht is toepasselijk op de gesloten overeenkomst d.d. 30 juni 2004 en het daaruit volgende geschil;

Welke rechter is bevoegd van de zaak kennis te nemen.

Ad 1)

Als grondslag voor het recht wat van toepassing is dient gekeken te worden naar de overeenkomst d.d. 30 juni 2004. De overeenkomst bevat geen rechtskeuzebeding waaruit voortvloeit welk recht tussen partijen van toepassing is. Niet is gebleken dat enige vorm van algemene voorwaarden van toepassing zijn waaruit een dergelijke rechtskeuze is opgenomen of kan worden afgeleid. Indien partijen geen uitdrukkelijke keuze hebben gemaakt voor het recht dat van toepassing is op de tussen hen gesloten overeenkomst, geldt in principe dat het recht van het land dat het nauwst verbonden is met de overeenkomst toepasselijk is. Hiervoor geldt weer dat de overeenkomst geacht wordt het nauwst verbonden te zijn met het land van de partij die de meest kenmerkende prestatie moet verrichten en waar deze partij op het moment van sluiten van de overeenkomst haar gewone verblijfplaats heeft.

De meest kenmerkende prestatie in dit geval wordt verricht door Holland Trade House s.r.o. c.q. De Nederlandse Kamer van Koophandel s.r.o. in Tsjechië. In de opdrachtbevestiging wordt expliciet aangegeven dat het kantoor in Brno de werkzaamheden onder de overeenkomst zal uitvoeren. Dit wijst erop dat Tsjechisch recht op de overeenkomst d.d. 30 juni 2004 van toepassing is.

Ad 2)

Tsjechië is per 1 mei 2004 toegetreden tot de Europese Unie waarbij een aantal Europese verordeningen thans ook voor Tsjechië gelden. Een van deze verordeningen die regels geeft voor de rechter die bevoegd is kennis te nemen van een geschil tussen partijen in verschillende lidstaten, geeft als hoofdregel dat een partij in principe moet worden opgeroepen voor het gerecht van zijn woonplaats/vestigingsplaats. Voor de verstrekking van diensten bepaalt dezelfde verordening dat het gerecht waar die dienst is uitgevoerd of had moeten worden uitgevoerd bevoegd is van de zaak kennis te nemen. Ook hier worden we dus niet geholpen en wijst alles richting Tsjechië en is de Tsjechische rechter bevoegd kennis te nemen van het geschil.

Concluderend denk ik dat als wij een zaak aanhangig maken tegen Eunite B.V. hier in Nederland het risico bestaat dat de rechter zich onbevoegd zal verklaren van het geschil kennis te nemen. Een mogelijkheid om de zaak toch voor een Nederlandse rechter te brengen zal in overleg met de wederpartij moeten gebeuren. Het is mogelijk dat (ook) Eunite geen trek heeft in een Tsjechische procedure. Mocht jij beslissen de zaak in Tsjechië voort te zetten (uitgaande van het e-mailbericht van Hruska kan dat denk ik wel) dan adviseer ik zowel de Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag als Holland Trade House s.r.o. te dagvaarden. Wellicht is het in dat kader – om de druk op te voeren – nog een idee deze vennootschappen eerst aan te schrijven en aansprakelijk te stellen. In Nederland is het sturen van een dergelijke aansprakelijkheidsstelling wel gebruikelijk (vergelijk de brief aan Eunite B.V.).

Voorts heb ik nog wat nazoeking gedaan met betrekking tot (de veelheid) aan verschillende partijen die in de correspondentie en contracten voorkomen.

Op de website van Eunite staat vermeld dat International Trade Promotion Services (I.T.P.S.) haar naam begin 2005 veranderd heeft in Eunite. Dit volgt ook uit het KvK. Eunite B.V. kan daarmee niet aangemerkt worden als de rechtsopvolger van Holland Trade House B.V. Wellicht dat deze laatste vennootschap haar activiteiten gewoon heeft beëindigd. Ik kan dat niet vaststellen.

Op 27 november 2007 heb jij mij gegevens gestuurd betreffende de Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag. Het document is in het Tsjechisch opgesteld, maar vermeld wel de naam van Nederlandse Kamer van Koophandel met als toevoeging ‘B.V.’. Ik heb daarop nog eens het KvK in Nederland online geraadpleegd en ben gestuit op de Vereniging met beperkte rechtsbevoegdheid Vereniging Bilaterale Nederlands- Tsjechische Kamer van Koophandel (KvK-nummer 27269835). Bestuurders van deze vereniging zijn: de heer Van Dam, de heer Rinkes en een mevrouw Gasseling. Een Nederlandse Kamer van Koophandel B.V. heb ik in het KvK niet aangetroffen.

John, alle tekenen wijzen erop dat jouw zaak waarschijnlijk voor een Tsjechische rechter moet worden gebracht waarbij Tsjechisch recht van toepassing is. Bepaald geen wenselijke situatie. Wellicht is het goed als jij daar nog een goed met Hruska over praat. Met betrekking tot de andere mogelijkheden/akties hierboven aangegeven stel ik voor dat wij deze week nog even contact hebben. Kun jij daar het initiatief voor nemen?

Met vriendelijke groet,

mr S. (Stefan) Wuytens

Advocaat”

Mijn vertrouwen krijgt weer een forse dreun

Eerst is het onduidelijk wie er gedagvaard moet worden

En nu zijn er weer twijfels "waar" dat gebeuren moet

Ikzelf had het liefst gezien dat de procedure in Nederland plaats zou vinden

In de Tsjechische rechtspraak heb ik inmiddels minder vertrouwen gekregen

Maar als het niet anders kan?

Dan maar in Tsjechië

Maar niet in een of andere uithoek

Ik zal een gerenommeerd advocatenkantoor in Praag aanspreken

Dan moet het maar wat meer kosten

Tsjechië wordt het dus

Nu nog een advocaat

Ik laat me begeleiden door Stefan Wuytens

Laat hem de eerste contacten leggen

Er rollen tenslotte twee, zo op het oog, geschikte kandidaten uit de bus

De keus valt uiteindelijk op een Praags kantoor; Novak Pravnici * (naam gefingeerd)

Een gerespecteerd advocatenkantoor met een vestiging in Praag

De man in kwestie heet Andrej Stepanek

Als honorarium wordt 175 tot 225 euro per uur vermeld

In de praktijk 225 euro dus, schat ik zo in

Stefan zal hem benaderen

Er gaat een tijd overheen voordat we besloten hebben hoe we dat gaan doen

Tenslotte kiezen we ervoor de Nederlandse dagvaarding en de bewijsstukken te laten vertalen

Ik schrik van de kosten die het vertaalbureau in rekening denkt te moeten brengen

Dat moet veel goedkoper kunnen

Ik neem contact op met EUreality

Vraag of ze iemand kennen die bereid en in staat is de gerechtelijke stukken te vertalen

Die kennen ze, ze werken er zelf ook mee

De betreffende mevrouw heeft wel trek in de klus

Wel waarschuwt ze me dat het even kan duren, ze heeft het momenteel erg druk

Ik haal mijn schouders op

Ik heb geen haast

Bovendien zijn de tarieven die ze berekent een stuk aantrekkelijker dan die van het vertaalbureau

Ik mail Stefan haar adres door

De tijd verstrijkt, het blijkt inderdaad “even” te duren

Dinsdag 1 april 2008, 16.45 uur

Het telefoontje komt uit Tsjechië

Ik bekijk het nummer, herken het niet

 “Met John Damink”

“Goedemiddag meneer Damink, u spreekt met Harald van Beek, Eunite Vrchlabi”

Harald van Beek…? weer een Van Beek…?

“Goedemiddag…”

“U vraagt zich misschien af waarom ik u bel. Dat zit zo; Dennis Ritsema werkt inmiddels niet meer in Vrchlabi, ik heb zijn taken overgenomen. En nu stuitte ik toevallig op een berichtje van u aan Laurens Rinkes waarin u zijn assistentie vraagt bij uw probleem met Henk Westendorp”

Ik denk even na, welk berichtje bedoelt hij?

Ik heb er zoveel gestuurd maar slechts af en toe een reactie gekregen

“Dat is heel goed mogelijk…” antwoord ik voorzichtig

Hij vervolgt: “Ik heb begrepen dat uw kasteel langdurig geblokkeerd is geweest. Ik weet er nog niet alles van maar ben momenteel bezig wat dieper in uw zaak te duiken,. Kunnen we misschien eens een afspraak maken om over de problemen praten?”

Hmmm… praten…

Praten kan natuurlijk altijd maar ik ben door schade en schande intussen wat voorzichtiger geworden

“Uiteraard wil ik met u praten, maar wel in het bijzijn van mijn advocaat”

Hij zwijgt een ogenblik

Dan: “Prima hoor, geen bezwaar. Ik heb uw verhaal op het forum gelezen. Natuurlijk is het uw goed recht om uw euh… ervaringen te beschrijven. U schrijft trouwens best boeiend, ik heb er tot nu toe van genoten…”

Ik onderdruk een grimmig lachje

Genoten… ja, tot nu toe misschien wel

Maar ik ben nog niet echt tot de kern van het verhaal gekomen

Ik vraag me af of hij er dan nog steeds van geniet…

“Tsja, we hebben inmiddels al een brief naar de heer Van Dam gestuurd waarin we onze problemen met Eunite uit de doeken hebben gedaan. Het antwoord stemde me helaas niet bepaald tot tevredenheid. Daarom heb ik besloten dat ik er wel eens een verhaaltje aan zou kunnen wijden…”

Mijn stem druipt van het sarcasme
Van Beek blijft onverstoorbaar

”Ik ben op de hoogte van die brief. Die is een van de redenen waarom ik graag persoonlijk met u wil spreken. Ik ben nu nog in Vrchlabi maar kom over veertien dagen naar Nederland. Misschien kunnen we een datum prikken?”

Ik denk even na

“Natuurlijk kan dat. Maar misschien kunt u daarvoor beter contact met mijn advocaat opnemen. Die zit wat krapper in zijn tijd dan ik”
”Euh… goed. Hoe kan ik hem bereiken?”

“Zijn naam is Wuytens, Stefan Wuytens en het telefoonnummer *** - *******”

Even blijft het stil, hij noteert waarschijnlijk de gegevens

“Prima, ik zal hem bellen. U hoort nog van mij. Goedemiddag meneer Damink”

“Goedemiddag”

Ik leg de hoorn neer

Strijk peinzend over mijn lippen

Weer een Van Beek

Dat kan geen toeval meer zijn

Drie toevalligheden op een rijtje is zelfs voor mij te veel van het goede

Maar hoe past de naam in het plaatje?

Welke rol speelt de, naar ik aanneem familie, Van Beek?

En waarom is het uitgerekend Harald van Beek die zich plotseling interesseert voor mijn probleem?

Onwillekeurig glimlach ik, mijn verhaal begint effect te krijgen…

Woensdag 2 april

“Beste heer Damink,
Via uw berichtgeving op het internet heb ik uw zaak gevolgd en naar aanleiding van de inhoud ervan heb ik telefonisch contact met u opgenomen. Wij hebben kort onze gedachten uitgewisseld over de situatie die u in dit verhaal beschrijft.
Het lijkt mij zinvol op korte termijn met u een gesprek te hebben om te bekijken of wij op enigerlei wijze u van dienst kunnen zijn bij het verdere verloop van deze zaak.
De aanwezigheid van advocaten lijkt mij, bij nader inzien, niet bij te dragen tot een goed gesprek in vriendschappelijke sfeer.
Hopende van u te horen wanneer dit gesprek zal kunnen plaats vinden, verblijf ik,
met vriendelijke groet,
Harald van Beek”

Hmmm…

Hij heeft zich bedacht

Ik denk even na

Ben toch wel nieuwsgierig naar wat de heer Van Beek te bieden heeft

Ik hak de knoop door

Ok, dan maar zonder advocaat

“Geachte heer Van Beek,
Het lijkt me handiger wanneer u tijd en plaats bepaalt aangezien u momenteel in Tsjechië verblijft.
Ik kan in principe elke woensdag-, donderdag- of vrijdagmiddag na 13.00 uur.
Wat de plaats betreft: het liefst ergens centraal in Nederland.

Met vriendelijke groet,

John Damink”

Vrijdag 4 april

“Geachte heer Damink,
Mijn voorstel om elkaar te treffen is volgende week vrijdag ( 11 april ) om 15:00. Voor mij is het geen enkel probleem om naar Hengelo toe te komen.
Uitziende naar uw reactie,
met vriendelijke groet,
Harald van Beek”

Om een lang verhaal kort te maken: we spreken af in Hotel Van der Valk te Hengelo

Vrijdag 11 april 2008

Om kwart voor drie loop ik het ruime restaurant binnen

We hebben niets afgesproken waaraan we elkaar zouden kunnen herkennen

Ik maak dus een rondje langs de tafeltjes, op zoek naar een heer alleen

Kijk spiedend om me heen, in de hoop een vragende blik te ontmoeten

Er zijn wat bezoekers hoewel het niet echt druk is

Het rondje levert niets op, ik neem aan dat hij er nog niet is

Loop aarzelend terug naar de lounge

Ik kan het beste hier maar even wachten besluit ik

Dat wachten duurt niet lang

Om vijf voor drie maken de brede draaideuren naar de lounge hun zoveelste rondje

In de opening verschijnt een man die onderzoekend om zich heen kijkt

Zijn blik blijft op mij rusten

Hij trekt vragend een wenkbrauw op

Er verschijnt een aarzelend glimlachje op zijn gezicht

Ik loop op hem toe en steek mijn hand uit

Ik moet daarbij mijn blik omhoog wenden, hij torent behoorlijk boven me uit

Een vrij fors postuur gestoken in een onberispelijk pak

Op zijn neus rust een bril met een dun stalen montuur waarin betrekkelijk grote glazen

Hij is moeilijk te schatten qua leeftijd, als ik een gok mag doen; zo eind twintig

Haastig verplaatst hij zijn aktetas naar zijn linkerhand en beantwoordt mijn handdruk

“Harald van Beek, aangenaam. Bent u hier al lang?”

“John Damink. Nee hoor, hooguit tien minuutjes. Goede reis gehad?”

“Ja hoor, prima, dank u. Zullen we ergens gaan zitten?”

Hij kijkt me aan met een aarzelende glimlach

Blijkbaar voelt hij zich niet helemaal op zijn gemak

Ik wijs uitnodigend naar de ingang van het restaurant

“Het is er rustig, we hebben de keuze”

Hij gaat me voor, kiest voor een tweepersoonstafeltje zo ver mogelijk uit de buurt van andere bezoekers

“Hier dan maar?”

Ik haal mijn schouders op, het is mij om het even

“Prima hoor”

Nadat we iets besteld hebben, hij een koffie, ik een spa rood, opent hij zijn aktetas

“Hebt u er bezwaar tegen dat ik aantekeningen maak?”

Hij heeft blijkbaar geen behoefte de sociale banden wat aan te halen

Komt direct tot de kern van de zaak

“Ga uw gang” antwoord ik

Een schrijfblok en een duur uitziende ballpoint verschijnen op de tafel

Ik besluit het initiatief te nemen

“Mag ik vragen waarom juist u contact met me opgenomen hebt? Voor zover ik weet hebt u geen rol gespeeld in de verwikkelingen rondom het kasteel?”

Ik kijk hem verwachtingsvol aan

Hij glimlacht wat gereserveerd

“Ja hoor, dat mag u. Zoals ik tijdens ons telefoongesprek al zei werkt Dennis Ritsema al enige tijd niet meer voor Eunite. Hij zit inmiddels in de Oekraďne waar hij bij een ander bedrijf werkzaam is. Ik heb zijn taken in Vrchlabi overgenomen en wil de “losse eindjes” afhandelen. Ik heb bij Dennis geďnformeerd welke zaken er nog liepen. Hij vertelde me dat de zaak Cosy Cottage inmiddels afgewikkeld was. Een tijdje geleden ontdekte ik uw verhaal op het internet. Ik begreep daaruit dat u nog wat euh…problemen had met de afwikkeling. Daarom heb ik contact met u opgenomen. Ik zou graag uw standpunten in deze kwestie horen”

Hmmm…

Een wat vaag antwoord

Taken overgenomen, losse eindjes afhandelen…

Hij laat het puntje van zijn tong duidelijk niet zien

 “Ga uw gang, wat wilt u precies weten?”

De glimlach verdwijnt, maakt plaats voor een zakelijke uitdrukking

“In de eerste plaats zou ik graag willen weten waarom u denkt dat de curator tot beslaglegging van het kasteel is overgegaan. Ik heb begrepen dat de door u betaalde koopsom wel in de lijn lag van de schattingen van experts. Ook heb ik begrepen dat de curator te laat was met het opstarten van die beslagleggingprocedure. Hoe denkt u hierover?”

 “Wat uw eerste vraag betreft; ik denk dat men argwanend is geworden omdat de transactie niet voorkwam in de boekhouding van Wekostav en het geld op de privé-rekening van Henk gestort werd”

Ik laat even een pauze vallen

Geef hem de gelegenheid mijn antwoord te noteren

“Maar de beslaglegging viel toch buiten de termijn van een half jaar voor het faillissement?”

Hij kijkt me belangstellend aan vanachter zijn glanzende brillenglazen

Ik haal diep adem: “Dat is mij ook lange tijd onduidelijk geweest. Michal Hruska, de advocaat die de procedure tegen de inbeslagname voerde, heeft me een paar maanden geleden uitgelegd hoe het nu werkelijk hiermee zat. De termijn waarbinnen een transactie nog teruggedraaid kan worden geldt niet vanaf het faillissement zelf maar vanaf de datum waarop het eerste verzoek voor het faillissement ingediend is. En dat was al veel eerder waardoor de transactie wel degelijk binnen de termijn van een half jaar viel”

Hij kijkt me wat sceptisch aan maar geeft zijn gedachtegang niet prijs

In plaats daarvan knikt hij en noteert mijn woorden in zijn blocnote

“Zou u me het hele verhaal vanuit uw visie nog eens kunnen vertellen?”

Bijna rol ik met mijn ogen

Ik heb liever dat hij gerichte vragen stelt

Toch steek ik van wal

Ik begin bij mijn eerste contacten met Holland Trade House en hoe Maarten Van Dam me destijds doorverwees naar Henk Westendorp

Hij kijkt me aan, plotseling alert

“Maarten van Dam heeft nooit op de loonlijst van Holland Trade House gestaan” merkt hij op

“Hmmm… hij ondertekende zijn mail aan mij wel met Holland Trade House. En toen ik Holland Trade House om meer info over een hotel-restaurant vroeg ben ik wel degelijk door hčm uitgenodigd voor een intakegesprek. Maar tsja, of hij op de loonlijst stond weet ik natuurlijk niet, misschien bewees hij alleen maar een vriendendienst…?”

Het sarcasme in mijn stem veroorzaakt een korte geërgerde trek over Van Beek’s gezicht

Hij laat de opmerking even in de lucht hangen

Dan beheerst hij zich weer en omzeilt het onderwerp Van Dam

“In 2004 was er nog niets bekend over malversaties van Henk Westendorp. Wij hadden alleen maar goede ervaringen met hem. Zo hebben we in het verleden eens een huis laten bouwen door Wekostav en dat ging goed”

“We”… “wij”…

Hij legt hier wel een connectie tussen Eunite en Holland Trade House realiseer ik me

Iets wat in het antwoord op onze brief nog halsstarrig ontkend werd

Mijn antwoord is ferm: “Westendorp is niet goed nagetrokken. Al in 2003 zijn er klachten tegen hem ingediend bij Michal Hruska. Verder is hij Nederland min of meer ontvlucht vanwege problemen met de Nederlandse fiscus en een hele rits schuldeisers. Naar zo iemand verwijs je toch geen klanten door…? Ik blijf erbij dat er meer onderzoek naar hem gedaan had moeten worden. Alleen een huis door hem laten bouwen lijkt me wat weinig”

Van Beek verschuift wat onrustig in zijn stoel

“Maar de werkelijke oorzaak van mijn problemen is die aankoopbegeleiding door Holland Trade House en de Kamer van Koophandel” ga ik verder

Hij kijkt me met hernieuwde belangstelling aan

“Vindt u? Ik heb het dossier daarover natuurlijk gelezen maar ben wel nieuwsgierig naar uw versie van het verhaal”

Ik ga rechter overeind zitten

Nou, mijn versie kan hij krijgen

Ik steek van wal terwijl Van Beek driftig notities maakt

“Kort nadat ik de aankoopbegeleiding had aangevraagd ontving ik een ondertekende fax van Henk waarin de “gang van zaken” omtrent de transactie omschreven werd. Daarin stond onder andere vermeld dat het geld contant overhandigd zou worden aan de verkoper. Bovendien moest ik, volgens een bijlage, het geld storten op een privé-rekening van Westendorp terwijl dit op rekening van zijn firma Wekostav had moeten gebeuren. De betreffende fax was opgesteld door iemand van Holland Trade House. Henk hoefde alleen maar zijn naam en handtekening in te vullen. Ik heb pas daarna het resterende deel van de koopsom overgemaakt ondanks het feit dat ik mijn bedenkingen had. Ik vertrouwde helaas blindelings op Holland Trade House. “Controle en toezicht op de geldstromen omtrent de transactie” was één van de zaken die in het contract van de aankoopbegeleiding geregeld waren. Nou dat toezicht is er niet geweest. Holland Trade House had moeten weten dat dit niet de gebruikelijk gang van zaken was”

Van Beek kijkt even op vanaf zijn notitieblok

Ik vervolg: “Ik had destijds grote moeite had met het soort zaken waarin ik verzeild was geraakt. Ik heb zelfs serieus overwogen om de hele transactie af te blazen. Holland Trade House heeft mij de transactie echter nooit ontraden. Sterker nog; tijdens een vergadering in Vrchlabi, waarbij Ritsema, Rinkes en Westendorp aanwezig waren, werd die bewuste doorverkoopconstructie bedacht die men mij adviseerde. Die ging vergezeld met een zekerheidsstelling die van geen kanten deugde en later dan ook door Michal Hruska als “een waardeloos document” werd omschreven. Er werd bijvoorbeeld in gesteld dat Wekostav het kasteel binnen drie dagen aan Cosy Cottage door zou verkopen wat in feite onmogelijk was aangezien het gebouw eerst in het kadaster ingeschreven moest staan als eigendom van Wekostav voordat ze het aan Cosy Cottage kon doorverkopen”

Van Beek veert op in zijn stoel

“Pardon meneer Damink maar ik moet u hier toch even corrigeren; het is wel degelijk toegestaan in Tsjechië om onroerend goed binnen enkele dagen weer door te verkopen”

Ik kijk hem sceptisch aan

Als dat zo is waarom heeft Holland Trade House me daar destijds dan niet opmerkzaam op gemaakt?

En waarom hebben zowel Hruska als EUreality me er niet op gewezen?

Ik heb echter geen trek in een nietes-welles-spelletje

Vervolg mijn verhaal: “Toen in oktober 2004 het kasteel op naam van Wekostav geregistreerd stond weigerde Henk Westendorp doodleuk het contract te tekenen waarin de verkoop van het kasteel aan Cosy Cottage geregeld werd. Ik heb wel vier of vijf versies van dat contract voorbij zien komen. Steeds had meneer wel weer een argument klaar om niet te tekenen. Tenslotte voerde hij aan dat hij bang was inkomstenbelasting te moeten betalen wegens winst op de doorverkoop van het kasteel. Ik heb Holland Trade House vele malen nadrukkelijk verzocht om hulp. Op het laatst kreeg ik zelfs geen antwoord meer op mijn verzoeken. Ik heb op eigen kracht “meneer” Westendorp proberen te bewegen het contract te ondertekenen. Ik kreeg geen enkele hulp meer van Holland Trade House, ondanks alle mooie woorden en beloftes in dat contract voor aankoopbegeleiding. Ik ben ten einde raad zelfs zover gegaan om 1000 euro smeergeld te betalen aan een functionaris van het kadaster in Trutnov die ervoor zou kunnen zorgen dat er geen belasting over de transactie betaald hoefde te worden”

Van Beek kijkt geďnteresseerd op van zijn notitieblok

“Hoe zou een functionaris van het kadaster daar volgens u voor kunnen zorgen?”

Zijn gezichtsuitdrukking is wat meewarig

“Ik zeg niet dat ik geloofde dat hij daarvoor kon zorgen. Ik heb alleen maar meegewerkt om Henk zover te krijgen dat hij het contract ondertekende. Het gebeurde op zijn voorstel. Hij beloofde het contract te ondertekenen als ik hiermee akkoord ging. Hij geloofde er namelijk wčl in. Ik had destijds trouwens zowat alles gedaan om het kasteel op mijn naam te krijgen”

“Was u erbij toen dat euh… smeergeld betaald werd?”

Even word ik achterdochtig

Waarom is hij zo geďnteresseerd in die affaire?

Dan besluit ik open kaart te spelen, wat zou het ook

Wat kan hij tenslotte met die informatie?

“Ik heb het geld persoonlijk overhandigd aan de man, Kucera heette hij, in het kantoor van Jan Kolbe, een makelaar in Trutnov. Henk Westendorp en Jan Kolbe waren erbij”

Hij knikt, blijkbaar kent hij Kucera en Kolbe

Zwijgend noteert hij mijn opmerkingen

Uit niets blijkt dat hij mijn actie destijds afkeurt

Hij leunt achterover in zijn stoel

Blijkbaar heeft hij even genoeg gehoord van mijn versie van het verhaal

“En het kasteel? Hoe staat het daarmee? Ik begrijp dat u het wilt verkopen?”

“Klopt. Het project is beëindigd dus wat moet ik er verder nog mee?”

“En? Is er al interesse voor?”

“Er hebben zich een paar geďnteresseerden gemeld maar het is nog niet definitief verkocht”

Van Beek kijkt me quasi meelevend aan

“Misschien kan Eunite u daarbij van dienst zijn…” begint hij voorzichtig

“Eunite zou eventueel bereid zijn om uw kasteel te promoten op haar website. Tezamen met het materiaal waarover u zelf al beschikt en onze relaties in Praag zou het kasteel misschien nog wel meer opbrengen dan u ervoor betaald hebt…”

Hij kijkt me verwachtingsvol aan

Ik denk even na

En wat zou daartegenover moeten staan?

Moet ik in dat geval mijn verhaal stoppen?

Moet ik afzien van verdere schadevergoeding?

Ja, hoor eens, er zit wel vier jaar van mijn leven in

En dan wil ik het nog niet eens hebben over alle geld dat ik al geďnvesteerd heb

Dan bedenk ik me dat Eunite hiermee toch wel enigszins het boetekleed aantrekt

Waarom zo’n aanbod doen als Eunite “geen partij” is?

Mijn mond vertrekt tot een grimmige streep

Zo goedkoop komen ze er niet vanaf

“Zelfs al zou het kasteel ***.000 euro opleveren dan nog blijf ik zitten met een forse schade. En ik ben niet van plan om mijn eisen tot schadevergoeding te laten vallen. Zelfs niet met uw hulp bij het verkopen van het kasteel”

Er glijdt een zweem van teleurstelling over Van Beek’s gezicht

De teneur van het gesprek verandert wat, wordt onvriendelijker

Van Beek begint wat te morren

Blijkbaar is hij niet erg tevreden met het verloop van onze afspraak

“Ik vond het niet verstandig dat u die aanbetaling voor het kasteel destijds zomaar betaald hebt aan Henk Westendorp. U had beter eerst meer informatie over hem kunnen inwinnen of eerder contact met Holland Trade House moeten opnemen”

Ik voel mijn ergernis opkomen

Dit onderwerp hadden we toch al behandeld?

Ik heb het gevoel dat we in herhalingen vervallen

“Ik hčb contact met Holland Trade House opgenomen. Twee keer zelfs. De eerste keer met Maarten van Dam, die, voor zover ik wist, werkte voor Holland Trade House. Hij verzekerde me diverse keren dat Henk door en door betrouwbaar was. De tweede keer dat ik Holland Trade House om hulp vroeg resulteerde dat in die aankoopconstructie die nota bene de oorzaak is van al mijn problemen in Tsjechië. Als het kasteel niet op naam van Wekostav terecht was gekomen was ik ook nooit betrokken geworden in dat faillissement”

Blijkbaar schrikt Van Beek van de felheid in mijn stem

Hij kijkt verontrust om zich heen

Begint te beseffen dat ik niet zomaar van mijn eis tot schadevergoeding zal afzien

Ik probeer mijn kalmte te hervinden

Werp een steelse blik op mijn horloge

Het is bijna vier uur

Van Beek bergt zijn notieblok en pen op in zijn aktetas

Ook hij vind het blijkbaar genoeg geweest

Toch kan hij het niet laten nog een opmerking te plaatsen

Hij schenkt me een weifelend blik: “Dat verhaal van u; ik vraag me af of dat wel zo verstandig is…”

Hij ziet de blik in mijn ogen, heft zijn handen

“Natuurlijk is het uw goed recht om uw verhaal te doen maar ik vraag me af of dat wel zo goed is voor de verkoop van het kasteel”

Ik zucht, gaan we nu op die toer?

“Dat mag dan misschien zo zijn, maar ik ga er voorlopig gewoon mee door. Ik houd me aan de feiten en doe het in overleg met mijn advocaat”

Van Beek is nog niet door zijn argumenten heen

“En wat als iemand, een Tsjech bijvoorbeeld, uw verhaal leest en het doorspeelt naar de autoriteiten? U zou nog dieper in de problemen kunnen komen…”

Ik krijg genoeg van het onderwerp

Reageer daardoor wellicht wat te heftig

“Ik ben niet de enige die in dat geval in de problemen zou komen. Holland Trade House en de Nederlands-Tsjechische Kamer van Koophandel hebben de hele transactie begeleid en alle documenten eromheen opgesteld, tot en met de verschillende koopcontracten aan toe”

Van Beek beseft dat hij op deze manier niet verder komt

Maakt aanstalten het gesprek te beëindigen

“Ik zal naar aanleiding van ons gesprek met Maarten van Dam, Laurens Rinkes en Dennis Ritsema gaan overleggen. Binnen enkele weken zal ik weer contact met u opnemen”

Hij kijkt me nog eens aan

“Voorlopig lijkt het me echter beter geen advocaten in de zaak te betrekken, dat zou alleen maar onnodig veel geld kosten…”

Ik begrijp de hint

“Wat ook de uitkomst van uw gesprekken met Van Dam, Rinkes en Ritsema ook zijn, voorlopig zet ik de zaak door. Ik heb onlangs de stukken ter bestudering doorgestuurd naar een Praags advocatenkantoor. Als het nodig is zet ik de zaak voort in Tsjechië, ik laat het er niet bij zitten”

Van Beek kijkt me even wezenloos aan

Dan, wat schamper: “En wie zou u willen aanklagen? Holland Trade House? Wekostav?”

Ik haal mijn schouders op

“Wekostav? Daar valt niets te halen, ze zijn failliet, weet u nog? Nee, ik zit meer te denken aan Holland Trade House, de Nederlands-Tsjechische Kamer van Koophandel of Eunite. Eigenlijk kan het me niet schelen, zolang ik mijn schade maar vergoed krijg”

Van Beek heeft genoeg gehoord

Hij pakt zijn aktetas en staat op

“Meneer Damink, mag ik u bedanken voor dit gesprek?”

Hij steekt zijn hand uit

“U hoort binnenkort van mij”

Ik druk zijn hand

“U ook bedankt, ik ben benieuwd naar de uitkomst van uw gesprekken”

Ik loop met hem mee naar de uitgang van het restaurant

Hij heeft nog een laatste vraag

“Heeft u de laatste tijd nog iets van Henk Westendorp gehoord?”

 “Och, zo af en toe ontvang ik nog een dreigfaxje…” antwoord ik stoďcijns

Van Beek kucht gegeneerd, gaat er niet verder op in

Na nog een laatste handdruk verlaat hij het Van der Valk-hotel

Ik loop terug naar mijn tafeltje en bestel een kop koffie

Laat het gesprek nog eens de revue passeren

Zou het tot iets leiden?

Ik vraag het me af

In ieder geval is wel duidelijk geworden dat Eunite geen belang heeft bij verdere publiciteit

Toch vreemd voor een organisatie die tot nu toe stelde “geen partij” te zijn

Nog vreemder wordt het als ik bedenk dat ik de naam Eunite nog niet eens heb laten vallen in mijn verhaal

Ik neem een laatste slok van mijn koffie

Trek een vies gezicht en reken af

Hmmm… een man van weinig woorden zo te zien

Ik haal mijn schouders op, wat zou het ook

Ik boek mijn vlucht en reserveer een hotel via dezelfde site

Het wordt Hotel Duo, Teplicka 492, 190 00 Praag

Ik heb er al eens eerder gelogeerd en dat is me prima bevallen

Vrijdag 10 oktober

From:                    Stefan Wuytens

To:                         'John Damink'

Sent:                      Friday, October 10, 2008 2:30 PM

Subject:                 RE: Confirmation meeting in Prague

Beste John,

Ik begrijp uit de met Stepanek gevoerde e-mailcorrespondentie dat er volgende week woensdag een bespreking te Praag is belegd.

Mijn assistente gaf aan dat jij je afvroeg of ik de zaak met Stepanek inhoudelijk heb besproken. Dat heb ik en daarnaast heeft hij als het goed is de vertalingen met daarin een overzicht/beschrijving van de zaak inmiddels ontvangen. Ik hoor tzt graag de uitkomst van de bespreking.

Volgende week even bellen?

Vriendelijke groet,

Stefan Wuytens

Vrijdag 10 oktober

Pavel kan helaas niemand missen voor een dagje Praag

Ik ben dus op mezelf aangewezen

Nou ja, mijn Engels is redelijk, ik red me wel

Toch neem ik het zekere voor het onzekere

Bang om iets relevants te vergeten tik ik een kort overzicht van mijn versie van de zaak

Haal de brief door Google-vertaler en maak er begrijpbaar Engels van

Het zijn toch nog twee A-4’tjes geworden die ik naar Stepanek verstuur

Dear mr. Stepanek,

In the attachement a brief overview to prepare our conversation at 11.00 in your office.

Kind regards,

John Damink

****** Hengelo Holding BV
Tel. (+31) *********
Mobiel (+31) 6********
info@cosycottage.nl

Ik leun achterover

Verstrengel mijn handen achter mijn hoofd

Pijnig mijn grijze cellen

Ben ik misschien iets vergeten?

Ik kan niets bedenken

Volgende week zit ik in Praag

Ik kijk uit naar mijn afspraak

Toch ben ik er niet helemaal gerust op

Mijn eerste kennismaking met de Tsjechische rechtspraak ligt me nog vers in het geheugen…

Wordt vervolgd...

Geplaatst: maandag 29 maart 2010

Geplaatst zaterdag 15 mei 2010

Hij remt abrupt, slaat met zijn rechterhand op het stuurwiel

Slaakt een ingehouden binnensmondse vloek

Dan draait hij zich op zijn bestuurdersstoel om naar mij

“Don’t worry, we will be there on time. But the traffic over here…”

Ik glimlach hem geruststellend toe

De taxichauffeur is echter nog niet klaar met zijn klaagzang

Rolt vertwijfeld met zijn ogen

“Every friday it’s the same…”

We staan in de file in de Praagse wijk Bubeneč

Het is vrijdagmiddag 23 oktober 2009, tien-over-half-twee

Over twintig minuten heb ik een afspraak in de Nederlandse ambassade

In gedachten herhaal ik voor de zoveelste keer het verhaal dat ik zal houden

Ongeduldig trommelt de chauffeur met zijn vingers op de lederen stuurhoes

Dan ziet hij een gaatje in de rij auto’s en geeft een flinke dot gas

De kamikazeachtige actie werpt me terug in de kussens van de achterbank

Luid geclaxonneer klinkt achter ons

Hij steekt verontschuldigend zijn hand uit het zijraam

Mompelt iets in het Tsjechisch

Met een gestaag gangetje vorderen we, al optrekkend en afremmend

Na een poosje slaakt hij een zucht van verlichting en slaat linksaf, een rustige zijstraat in

Ik zie het naambord: Gotthardská

Amper tweehonderd meter verderop stopt hij

Wijst naar een ijzeren poort in een manshoge bakstenen muur

“The Dutch Embassy… Do you want me to wait for you?”

Ik schud mijn hoofd

“No, thank you… How much is it?”

Hij werpt een korte blik op de meter, noemt het bedrag

Ik geef hem een ruime fooi die hij, zonder een bedankje, minzaam in ontvangst neemt

Ik klem mijn mapje met de kopieën onder mijn linkerarm en stap uit

De straat is geheel verlaten

Ik kijk besluiteloos naar de massieve toegangspoort

Probeer de deurkruk, die geeft weliswaar mee maar de poort zelf niet

Dan zie ik het beduimelde kastje rechts op het kozijn

Ik druk op een knop en wacht af

“Reception Dutch Embassy, what can I do for you?”

Het vrouwelijke stemgeluid klinkt wat blikkerig uit de luidspreker

Ik buig me voorover naar het kastje

 “Hello, I am…” begin ik

Dan realiseer ik me dat ik bij de Nederlandse Ambassade ben

 “Goedemiddag. Ik ben John Damink en ik heb om twee uur een afspraak met de heer Martin van Buuren”

“Ogenblikje alstublieft”

Het duurt even voordat ik een klik hoor

“U kunt nu naar binnen meneer”

Een moment later sta ik in de voortuin van het ambassadegebouw

Die blijkt kleiner dan ik, gezien de foto’s op het internet, verwacht had

Ik loop de trap naar het helderwit geschilderde gebouw

Probeer de deur die ook weer afgesloten blijkt

Na opnieuw een belletje en een klik sta ik dan eindelijk voor de receptie

Ik herhaal de reden van mijn bezoek

De receptioniste schenkt me een vriendelijke doch professionele glimlach

“Meneer Van Buuren is helaas nog niet terug van zijn lunch. Wilt u even plaatsnemen in de wachtkamer?”

Ze wijst naar een minuscuul kamertje recht tegenover de receptie

Ik neem plaats in een van de ongemakkelijk zittende stoelen

Blader wat folders door die me absoluut niet kunnen interesseren

Het is kwart over twee als er een man op me afloopt en zijn hand uitsteekt

“Meneer Damink?”

Hij is gekleed zoals je dat mag verwachten van ambassadepersoneel

Strak in een grijs pak met een witte blouse en stropdas

Peper en zoutkleurig haar en een slank postuur

Ik schat hem zo eind twintig, hooguit dertig

Druk zijn hand: “Klopt, John Damink”

“Jan ten Voorde, aangenaam” *  (* naam gefingeerd)

“Eensgelijks”

“De heer Van Buuren is helaas nog niet gearriveerd. Ik kreeg net een telefoontje, hij zit even vast in het verkeer…”

Ik glimlach toegeeflijk: “Kan ik me iets bij voorstellen, ik heb er onderweg hier naartoe ook al kennis mee gemaakt.”

“Tsja, elke vrijdagmiddag hetzelfde liedje hier, file, file en nog eens file. Ik ben de assistent van Martin. In afwachting van hem kunnen we intussen naar zijn kantoor gaan. Misschien kunt u me dan alvast iets vertellen over de reden van uw bezoek?”

Ik knik; “Prima, laten we dat maar doen”

Volg hem naar de krappe lift die ons naar een vrij nauwe gang op een van de hogere verdiepingen brengt

Links en rechts zie ik deuren met zilvergrijze metalen naamplaatjes

Hij opent een ervan, aan de rechterkant, en maakt een uitnodigend gebaar

“Neemt u plaats alstublieft”

“Hier dan maar?”

Ik wijs naar een stoel waarvan ik aanneem dat die voor gasten bedoeld is

“Prima”

Zelf gaat hij rechts aan de eenvoudige tafel met een grijs formica blad zitten

Ik kijk vluchtig het vertrek rond

Ben niet bijster onder de indruk van de inrichting

De Nederlandse Staat heeft geen vermogen verspild aan de kantoren van haar ambassademedewerkers stel ik tevreden vast

Wat metalen dossierkasten met laden, een computer die duidelijk niet tot de nieuwste versies behoort en een aftandse printer

Aan de muur een prikbord waarop her en der velletjes uit een geel post-it-blokje geprikt zitten

Op de vensterbank voor het hoge raam doet een amechtig plantje zijn best om de ruimte nog enigszins op te fleuren

Ten Voorde kijkt me aan

“U had dus wat problemen met een bedrijf hier in Praag? Ik heb wel het e.e.a. opgevangen maar het naadje van de kous weet ik helaas niet. Ik ben hier pas een paar maanden werkzaam”

“Nou, niet precies in Praag...”

Dan herinner ik me dat de ‘Nederlandse Kamer van Koophandel’ haar zetel wel degelijk in Praag had

“Of, ja eigenlijk ook wel in Praag. Het is een nogal ingewikkeld en lang verhaal…”

Hij kijkt me afwachtend aan

Even aarzel ik, zouden we niet beter kunnen wachten tot de heer Van Buuren er is?

Ik heb eigenlijk geen trek om mijn verhaal twee keer achter elkaar te houden

Desondanks steek ik, wat tegen mijn zin in, van wal

“Het begint allemaal in 2004 bij een bedrijf in Nederland, Holland Trade House”

Ik open mijn map bij de brochure van HTH en schuif hem in zijn richting

“Ik wilde me oriënteren op de Tsjechische onroerend goed markt en kwam via het internet terecht bij…”

Ik word onderbroken door de plotseling openzwaaiende deur

Martin van Buuren doet gehaast zijn intrede

Hij verontschuldigt zich uitvoerig

“Sorry voor de vertraging maar het verkeer zat echt muurvast. Martin van Buuren…”

Hij steekt zijn hand uit

Het pak dat hij draagt is bijna een kopie van dat van zijn assistent

Ik schat hem een paar jaartjes ouder maar nog steeds een jonge vent

Eveneens slank gebouwd, zijn haar iets donkerder van kleur

Ik druk zijn hand; “John Damink, aangenaam. Geeft niet hoor, ik heb de tijd…”

Van Buuren werpt een snelle blik op de lege tafel

“Wilt u misschien koffie?”

Ik knik; “Graag, als het niet teveel moeite is…?”

“Welnee. Jij ook Jan?”

Ten Voorde knikt eveneens; “Ja dat zou er wel ingaan. Maar moet ik het even…?”

“Nee, nee hoor, is zo gebeurd”

En hij verlaat het kantoor weer

“Nou, zal ik dan maar even wachten voor ik verder ga…?”

Ten Voorde bladert intussen geďnteresseerd door mijn map

 “Hmm…? Ja, dat lijkt me nu wel beter…” zegt hij wat afwezig

Een moment later staan er drie dampende koppen koffie op de tafel

Martin van Buuren roert in zijn kopje

“Zo, meneer Damink. U had dus klachten over bepaalde bedrijven. Euh… Holland Trade House en de Nederlandse Kamer van Koophandel in Praag, is het niet? Vertelt u eens…”

Wordt vervolgd...

Geplaatst: maandag 7 juni 2010

En ik vertel

Het hele verhaal van voren af aan

Af en toe verwijs ik naar een e-mail of een ander document in mijn dossier

Van Buuren en Ten Voorde luisteren aandachtig toe

Af en toe onderbreken ze mijn relaas om iets te verduidelijken

Ik merk dat het vertellen me gemakkelijker afgaat

Kan eigenlijk ook niet anders, ik heb mijn verhaal inmiddels al tot in den treure gedaan

Na zo’n twintig minuten ben ik er doorheen

Van Buuren kijkt me bedachtzaam aan

“Nou meneer Damink, dat was me het verhaal wel. Ik moet toegeven dat u een behoorlijk slechte start in Tsjechië gemaakt hebt. Maar nog even terug naar uw opmerkingen over de Nederlandse Kamer van Koophandel hier in Tsjechië. Ik ken daar uiteraard wat mensen, hoewel de naam eh…”

Hij kijkt even in het dossier

“…Rinkes me niet bekend voorkomt. Maar met anderen hebben we regelmatig overleg. Zoals met de heer Den Haan, Misja den Haan. Komt u die naam bekend voor?”

Ik aarzel, heb de naam wel eens gehoord

“Is dat niet degene die daar nu de leiding heeft?”

“Inderdaad. Een uiterst bekwaam en integer man. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat zo iemand zich inlaat met dit soort zaken…”

Een sceptische blik valt me ten deel

Ik schiet onwillekeurig in het defensief

“Misja den Haan ken ik verder niet. Ik heb nooit met hem te maken gehad. Nogmaals, ik beweer niet dat ik slachtoffer van een soort complot ben. Ik heb het niet over opzet maar wel over grove nalatigheden en een ronduit rampzalige advisering door de Kamer. En over een hoge mate van vriendjespolitiek van de heren achter de schermen”

Van Buuren strijkt peinzend over zijn kin

“En wat denkt u dat de Nederlandse Ambassade voor u zou kunnen betekenen?”

Ik raak even van mijn stuk

“Nou eh… Dat weet ik eigenlijk niet precies… Misschien zou u contact kunnen opnemen met de heren? Een gesprek met hen voeren?”

“U bedoelt hen ter verantwoording roepen?”

Ik knik aarzelend; “Tsja, eigenlijk wel…”

Van Buuren gaat wat in zijn stoel verzitten

“Ik vrees dat we daartoe niet bevoegd zijn meneer Damink. De economische afdeling van de Ambassade is opgericht voor de behartiging van de economische belangen van Nederland in Tsjechië. We helpen Nederlandse bedrijven en ondernemers een eerste stap op weg te zetten in dit land. Niets meer en niets minder. We kunnen weliswaar melding maken van eh… bepaalde misstanden maar daarvoor hebben we wel wat meer meldingen nodig dan alleen de uwe. Wat u vraagt behoort niet tot onze taken, daarvoor moet u toch echt bij een jurist zijn”

Ik ben ontgoocheld, heb ik hiervoor deze reis ondernomen?

Alleen om mijn verhaaltje te doen en daarna afgepoeierd te worden met de mededeling dat men “helaas niets voor mij kan doen”?

Ik slik; “Toen ik u vorige week sprak had u het over ‘geruchten’ over soortgelijke zaken die de ronde deden en wilde u graag een gesprek met mij. Ik ben hiervoor speciaal naar Praag gekomen en nu vertelt u me dat u niets voor me kunt doen…?”

Van Buurens’ gezicht verstrakt

“Nu moet ik u toch even corrigeren meneer Damink, dit gesprek vindt plaats op úw verzoek, niet op het onze”

Een verontwaardigd antwoord ligt voor op mijn tong

Ik houd me echter in, beseffend dat ik met een woordenwisseling niets opschiet

Toch lijkt dit een geheel ander persoon dan die ik nog maar een paar dagen geleden aan de lijn had

De gedachten tollen door mijn hoofd

Is mijn verhaal misschien vooraf ‘intern besproken’?

Heeft men besloten om er zich de vingers niet aan te branden?

Van Buuren ziet waarschijnlijk de teleurstelling op mijn gezicht

“Dat wil echter niet zeggen dat we helemaal niets voor u kunnen doen. Ik kan u de gegevens verstrekken van iemand die u wellicht verder kan helpen. Een momentje…’

Hij staat op en verlaat het vertrek

Even later overhandigt hij me een geel post-it-velletje met daarop een telefoonnummer en een e-mailadres gekrabbeld

“Het spijt me, ik heb geen visitekaartjes meer van haar maar zo moet het ook lukken”

Ik bekijk het papiertje

Lees; Jana Ševčíková, Czech - Neth Business Support

“Deze mevrouw weet heel veel en beschikt over uitstekende contacten. Als er iemand is die u een goed advies kan geven is zij het wel”

Ik mompel een bedankje en berg het velletje op in mijn portefeuille

Het gesprek lijkt ten einde

Ten Voorde reikt me het dossier aan

“Ik neem aan dat u dit weer mee wilt nemen?”

Ik schud mijn hoofd

“Nee, houdt u het maar, misschien wilt u het nog eens doornemen. Het zijn kopieën, de originelen heb ik thuis liggen”

Ten Voorde wisselt een snelle blik met zijn collega

“Prima, dat zullen we zeker doen”

Uit zijn gezichtsuitdrukking maak ik echter iets geheel anders op

Het dossier zal misschien nog nčt niet in de versnipperaar belanden

Ik sta op en druk de verplichte handen

De deur wordt voor me geopend en een moment later sta ik weer op de gang

Beide heren vergezellen me

Ik doe nog een laatste poging

“U heeft toch regelmatig contact met de Economische Voorlichtingsdienst?”

Van Buuren kijkt me aan

“Dat klopt” klinkt het wat weifelend

“Zou u dan misschien een e-mailtje kunnen sturen waarin u mijn ervaringen beschrijft? Als ik er dan niet bij gebaat ben dan kunt u tenminste anderen waarschuwen voor dit soort praktijken”

Van Buuren lijkt niet erg gecharmeerd over mijn voorstel

Richt zich tot zijn collega

“Wat vind jij Jan? Zouden we dat kunnen doen?”

Ten Voorde aarzelt even, speelt dan het toneelspelletje mee

Er verschijnt een bedachtzame uitdrukking op zijn gezicht

“Nou ja, een berichtje naar de EVD kan natuurlijk altijd…”

“Goed, dan doen we dat. Wil jij meneer Damink de weg wijzen Jan?”

Van Buuren knikt me nog een laatste keer toe

“Ik wens u veel succes meneer Damink”

En hij verdwijnt weer in zijn kantoortje

Ten Voorde begeleidt me naar de lift

In een wat ongemakkelijk stilzwijgen staan we naast elkaar als het kleine kooitje zijn weg naar beneden zoekt

 “Waarom hebt u eigenlijk besloten om ons juist nu te benaderen?”

Ten Voorde kijkt me nieuwsgierig aan

Ik schrik op uit mijn overpeinzingen over het gesprek, haal mijn schouders op

 “Tsja, waarom juist nu? Ik vond dat het tijd werd om het eens af te sluiten…”

Het is een wat nietszeggend antwoord

Ik vertel niet dat ik bijna door mijn mogelijkheden heen ben en dit bezoekje misschien wel als één van de laatste strohalmen zag

De lift komt met een schokje tot stilstand, de deuren zwaaien open

Ten Voorde loopt nog mee tot aan de receptie

“Het beste meneer Damink, het spijt me dat we niet meer voor u konden betekenen”

Ik mompel nogmaals een bedankje

De deur gaat vanaf de binnenkant zonder problemen open

Even later sta ik weer in de uitgestorven Gotthardská

Ik steek een sigaret op, inhaleer diep

Pak mijn mobieltje en bestel een taxi

In mineur slenter ik de straat op een neer

Ik ben aan mijn derde peuk toe als de taxi de straat binnenrijdt

Thuis, in mijn kantoortje

De teleurstelling van mijn trip naar Tsjechië ligt nog vers in mijn geheugen

Ik voel me een soort Don Quichotte, vechtend tegen windmolens

Krijg het gevoel dat iedere betrokkene zijn uiterste best doet het deksel op de beerput te houden

Mijn blik valt op het gele post-it velletje; Czech-Neth Business Support…

Ik heb het op de muur vlak naast mijn beeldscherm geplakt

De zoveelste organisatie die mooie sier wil maken met haar bemiddeling…?

En daarvoor ongetwijfeld hoge declaraties indient…?

Dan verman ik me, open Google en tik de letters in

CNBS, eens even checken die organisatie…

Aha… Czech-Neth Business Support

Ik open de site en krijg een keuzemenu bestaande uit drie versies; een Tsjechische, een Engelse en de Nederlandse

Ik klik op het Nederlandse vlaggetje en begin te lezen

“Wie zijn wij?

Czech-Neth Business Support (verder alleen CNBS) is een nieuwe platform voor de MKB´s ter ondersteuning van de ondernemingsactiviteiten op de Tsjechische en de Nederlandse markt en tevens ter ondersteuning van de gezamenlijke projekten op derde markten.

Ons motto is DE DIRECTE WEG.

Het Bestuur van de CNBS is samengesteld van de ervaren Tsjechische en Nederlandse specialisten op het gebied van diensten aan bedrijven, export, handelswetgeving en met de kennis van de Tsjechische en de Nederlandse markt.”

Ik zucht, mooie woorden genoeg

Maar die heb ik inmiddels al vaker gelezen en gehoord…

Ik strek mijn rug waarbij mijn nek protesterend kraakt

Buit me weer naar het scherm toe

Dit gaat een lange rit worden

Manmoedig werk ik me door de site heen

“Bestuur

Ing. Petr Kubernát, Voorzitter, voormalige Ambassadeur van de Tsjechische Republiek in Nederland (2001-06); heden procuratiehouder en directeur van de consultancy- and opleidingsbedrijf PEKOS , s.r.o., onafhankelijke adviseur en consultant, vakkundig docent voor de EU aangelegenheden

A.J.C. (Ad) Donders, Vice-voorzitter, consultant internationale handel van de Kamer van Koophandel Brabant in Nederland

Jana Ševčíková, bestuurslid, managing director van CNBS, beëdigde tolk/vertaler Nederlands/Tsjechisch; procuratiehouder van de vennootschap TAAL s.r.o. Communication&Consulting

R.G.A. (Roland) Heijne MSc, bestuurslid, in Tsjechië woonachtig en werkzaam sinds 2000, directeur/eigenaar  van de firma Amagro International (landbouw)  en van het consultancybureau Middle Europe Source Consultancy

Hellen Berends. ( LL.M), bestuurslid,  in Tsjechië woonachtig en werkzaam sinds 1993.;  directrice/eigenares van het consultancy-bedrijf Long Term Planning Association ( sinds1993) en van de vennootschap Best Expo ( sinds 2005)”

Hmmm…. de voormalige Ambassadeur van de Tsjechische Republiek in Nederland…

Het bestuur bestaat uit twee Tsjechen en drie Nederlanders waarvan er twee in Tsjechië wonen

Ik krab mijn kin

De site ziet er gedegen en vertrouwenwekkend uit

Toch ben ik nog niet helemaal gerustgesteld

Google verder

CNBS wordt aanbevolen door CzechTrade, werkt samen met CzechInvest, etc., etc.

Een lange rij imposante namen trekt op mijn scherm voorbij

Maar wat ik belangrijker vind, er zijn geen negatieve berichten

Ik sluit het programma af, heb genoeg gezien

Misschien ben ik wel tč wantrouwig geworden

Wat heb ik eigenlijk te verliezen?

Ik open Outlook Expres, nieuw bericht

Vul het adres in en het onderwerp: Kasteel Zacler

Begin te tikken:

“Geachte mevrouw Ševčíková,”….

Wordt vervolgd...

Geplaatst: dinsdag 13 juli 2010

Verhaal wordt binnenkort vervolgd!

Wie mijn verhaal tot nu toe gevolgd heeft zal opgemerkt hebben dat er sinds begin juni geen bijdrage meer geplaatst is; binnenkort pak ik de draad echter weer op. Verschillende gebeurtenissen hebben mij helaas genoodzaakt een forse pauze in te lassen.
Ik verwacht nog twee tot drie bijdragen te zullen leveren waarin ik o.a. het juridisch onderzoek, door Czech-Neth Business Support, in Tsjechië volledig en ongecensureerd zal publiceren en daarnaast de onderlinge verhoudingen tussen Maarten van Dam (algemeen directeur Eunite), Laurens Gerard Rinkes (directeur Eunite Consultancy Group) en de familie Van Beek uit de doeken zal doen. Het wordt een onthutsend verhaal over belangenverstrengeling en vriendjespolitiek waaraan zelfs de Nederlandse Kamer van Koophandel en de Economische Voorlichtingsdienst (EVD) tot op de dag vandaag haar medewerking verleent.
Ik besef, en erken, dat het mislukken van Project Kasteel Zacler voor een groot deel te danken is aan mijzelf, aan mijn gebrek aan ervarenheid en kennis van het zakendoen in Tsjechie.
Wat ik echter niet verteren kan is dat ik vanaf het begin op het verkeerde been gezet ben door organisaties en bedrijven, die pronkten met hun kennis van ‘de Tsjechische markt’ en connecties. Daarbij is op een schandalige manier misbruik gemaakt van hun naam en positie in Tsjechië.

Eunite… Tikt u de naam eens in op Google…

De laatste tijd heb ik niets meer vernomen van het bedrijf. Ik weet echter dat deze website en het forum http://www.tsjechie.messageboard.nl nauwlettend in de gaten gehouden wordt.
En terecht… de heren kunnen nog het e.e.a. verwachten...

Wordt vervolgd.

Geplaatst vrijdag 13 augustus 2010

We schrijven zondag 25 oktober 2009

Ik klik op de verzendbutton en wacht op de melding “Bericht verzonden”

Dan sluit ik Outlook af

Leun achterover in mijn kantoorstoel

Nu is het een kwestie van afwachten

Wéér wachten…

Ik heb Jana Ševčíková verzocht om een onderhoud

Gevraagd om haar persoonlijke emailadres aan mij door te geven

Ik wil zeker weten dat mijn bericht bij de juiste persoon terecht komt

Waarom ik haar wil spreken houd ik nog even voor me

Twee dagen later krijg ik antwoord

Wanneer ik nog in Tsjechië ben kunnen we deze week nog een afspraak maken

Hmmm…. ze heeft zeker niet goed naar het afzendadres gekeken..

Ik lees verder

Goed nieuws; in de week van 9 november is ze in Nederland

Als vertaalster bij de ‘Spreekdagen voor Bedrijven’ bij de KvK’s in Utrecht en Breda.

Ik kan mij aanmelden voor een consultatie bij een van deze twee of een aparte afspraak met haar maken

9 November, dat lijkt me snel genoeg

Ik heb weinig trek nu al weer naar Tsjechië af te reizen

Mijn keuze valt op de KvK in Utrecht

Maar eerst wil ik haar op de hoogte brengen van de reden van mijn verzoek

Dan heeft ze tenminste alvast een idee waarom ik een beroep doe op haar tijd

Ik dis de korte samenvatting op uit de map “Mijn Documenten”

Voorzie mijn relaas van de nodige bijlagen en verstuur het geheel

Dan open ik Google, ga op zoek naar de contactgegevens van de KvK in Utrecht

Het kost me nog de nodige moeite om de pagina te vinden waarop de info over de consultatiedagen staat

Ik stuur een kort berichtje waarin ik mijn verzoek doorgeef

De volgende dag krijg ik antwoord van ene meneer Schraverus, Ondernemersadviseur Internationale Handel bij de Kamer van Koophandel Midden-Nederland te Utrecht

Ook hij wil graag op de hoogte worden gebracht van het onderwerp van gesprek

En hoe wens ik de betaling te voldoen?

Het kan via een bankoverschrijving of gewoon handje-contantje als ik naar Utrecht kom

Ik zucht

‘Ondernemersadviseur bij de KvK Utrecht’

Ik krijg een bittere smaak in mijn mond

Toch stuur ik de samenvatting plus bijlagen ook naar Schraverus

Ik kies ervoor contant voor het consultatiegesprek te betalen

Een dag later krijg ik de bevestiging

Woensdagmiddag 11 november 2009 wordt ik in Utrecht verwacht

Ik heb geen al te hoog gespannen verwachtingen van het gesprek

Maar ja, wie niet waagt, wie niet wint

Weer een dag later een bericht van Jana Ševčíková

Ze heeft alles grondig bestudeerd en ziet uit naar mijn bezoek

“We kunnen dan de details bespreken en naar een oplossing zoeken”

Woensdagmiddag 11 november 2009, de Kamer van Koophandel in Utrecht

Weifelend kijk ik naar de uitgestoken hand van Wim Schraverus

“Ik dacht dat we dat tijdelijk niet deden…?” breng ik aarzelend uit

Ik wijs op één van de alomtegenwoordige bordjes:

“In verband met het gevaar op besmetting met de Mexicaanse Griep zullen onze medewerkers geen handen schudden. Wij vragen uw begrip voor deze voorzorgsmaatregel.”

Schraverus haalt zijn schouders op, blijft glimlachend zijn hand uitsteken

“Ach, dan wordt het allemaal zo onpersoonlijk, we wassen gewoon wat vaker onze handen…”

Ik druk zijn hand, vond het eigenlijk toch al wat overdreven

“Ik zal u voorgaan naar de kamer waar het gesprek plaatsvindt, deze kant op alstublieft”

Hij stevent met kwieke tred een van de gangen in

Van buitenaf lijkt het gebouw van de Kamer van Koophandel in Utrecht niet zo groot

Ik verbaas me dan ook over de lange reeks gangen, met aan weerszijden kantoren, die we door moeten

“Ik heb uw verslag over Tsjechië gelezen, u heeft daar nogal het een en ander meegemaakt…”

Schraverus werpt me een meelevende blik toe

“Tsja, het is helaas zo gelopen…” mompel ik

Ik heb geen behoefte aan zijn medeleven

“Laten we hopen dat CNBS u verder kan helpen met uw problemen” vervolgt Schraverus onverstoorbaar

“CNBS heeft veel connecties in Tsjechië en de nodige ervaring. Bovendien werken ze samen met verschillende juridische adviseurs die…”

Zijn woorden gaan mijn ene oor in en het andere weer uit

Af en toe knik ik even “Jaja, juist ja…”

Na een poosje, hij is inmiddels door zijn repertoire heen, stoppen we bij een deur

“Hier is het…”

Ik word een vrij groot maar sober ingericht vertrek binnengeleid

Behalve wat dossierkasten langs de wanden bestaat het meubilair verder slechts uit vier tafels die in een rij aaneengeschoven zijn

Aan de ene zijde staat één stoel, aan de andere kant vier stuks

Op een van de tafels staat een witte thermoskan met vijf kop en schotels er omheen

Een koekjestrommel completeert het geheel

Een ietwat gezette vrouw, ongeveer midden veertig, loopt op me toe

“Jana Ševčíková, prettig u te ontmoeten”

Ze komt nauwelijks tot mijn schouder

Donker, halflang haar met hier met daar al wat grijs

Ze spreekt uitstekend Nederlands, al blijft het accent goed hoorbaar

Ik druk haar hand, blijkbaar hebben de waarschuwingsbordjes alleen een symbolische waarde

“John Damink, aangenaam kennis te maken”

 “Ik zal u even voorstellen aan de mensen die bij het gesprek aanwezig zullen zijn. De heer Schraverus kent u inmiddels al…”

Ik een hoek van de kamer staan een heer en een dame, in een druk gesprek verwikkeld

Ze stoppen wanneer we op hen toelopen

Werpen schattende blikken op me

“Dit is meneer Petr Kubernát, hij is de voorzitter van CNBS”

Ik druk de uitgestoken hand van de voormalige Tsjechische ambassadeur in Nederland

“John Damink, aangenaam”

“Petr Kubernát , nice to meet you mr. Damink…”

Hij is een gedistingeerde persoonlijkheid gekleed in een onberispelijk grijs pak, een wit overhemd en uiteraard de onontbeerlijke stropdas

Slank postuur en kortgeknipt donker haar met wat grijs doorschoten

“En dit is Diane van Halen*, medewerkster van de Afdeling Internationale Handel van de Kamer van Koophandel in Utrecht. Zij is gespecialiseerd in het zaken doen in Tsjechië” (* naam gefingeerd)

Ik schud de hand van de ‘Tsjechië-specialiste’

“Goedemiddag meneer Damink, hoe maakt u het?”

Tsja, hoe maak ik het eigenlijk…

Bijna trek ik een grimas

“Prima, dank u”

Diane is een middendertiger met lang donkerblond haar en een slank postuur

Ze draagt een fleurig mantelpakje met rok en valt daarmee qua kleding enigszins uit de toon

“Zullen we dan maar plaatsnemen?”

Jana Ševčíková wijst uitnodigend naar de stoel aan de voorkant van de rij tafels

De rest van het gezelschap neemt aan de andere kant plaats, recht tegenover mij

Diane neemt de taak van koffiejuffrouw op zich

Ik bedien mezelf van de zoetjes en koffiemelk

Het koekje sla ik beleefd doch beslist af

Als iedereen voorzien is kan het gesprek eindelijk beginnen

Even voel ik me wat onbehaaglijk, zo met vier mensen tegenover me

Het lijkt wel of ik in het beklaagdenbankje zit

Jana neemt het woord

“Meneer Kubernát spreekt helaas geen Nederlands. Mijn voorstel is dan ook dat we dit gesprek in het Engels gaan voeren, tenzij u daar bezwaar tegen heeft….?”

Ze kijkt me vragend aan

Ik schud aarzelend mijn hoofd: “Nee hoor…”

“Uiteraard zal ik u te hulp schieten met vertalen als u er even niet uitkomt. Goed, dan stel ik voor dat u ons nu de aard van uw problemen in Tsjechië vertelt…”

Inwendig zucht ik, het hele verhaal nog eens…

Aarzelend steek ik van wal, af en toe naar de juiste woorden zoekend

Ik ben er niet aan gewend lange toespraken in het Engels te houden

Zo nu en dan kijk ik de dames en heren tegenover me aan

Vraag me af of ze me wel kunnen volgen

Te zien aan het gestage knikken van de hoofden is dat het geval

Af en toe onderbreekt een van hen mijn verhaal om een vraag te stellen

Ik vorder al behoorlijk met mijn betoog

Verdorie, wat is ook alweer het Engelse woord voor curator?

Oh ja…

“The trustee in the bankruptcy case…”

Jana heeft mijn dossier voor zich en bladert mee naar gelang het stadium van mijn relaas

Diane werpt zo nu en dan een quasi-medelevende blik op me

Ik voel me er wat onbehaaglijk onder

Kubernát’s gelaatsuitdrukking is ondoorgrondelijk

Ik kan er geen enkele emotie op aflezen

Het geheel neemt zo’n drie kwartier in beslag

Er wordt nog wat nagepraat, er zijn wat onduidelijkheden

Wim Schraverus, die zich wat afzijdig heeft gehouden van het gesprek, kijkt op zijn horloge

Mijn uur zit er bijna op, de volgende ‘cliënt’ staat waarschijnlijk al klaar

Jana Ševčíková, bladert mijn dossier nog eens door

Merkt op dat ze enkele documenten mist waarover ze toch wel graag zou willen beschikken

Ik beloof ze haar toe te mailen zodra ik weer thuis ben

Een rondje handen schudden volgt en ik kan gaan

Jana begeleidt me naar de deur

“Wij zullen uw zaak voorleggen aan enkele uitstekende en ervaren juristen in Tsjechië. U krijgt zo spoedig mogelijk bericht van ons”

Ik bedank haar voor het gesprek

Ze kijkt me aan met iets van een verontschuldiging in haar ogen

“Het spijt mij dat u dit allemaal heeft moeten meemaken in mijn land”

Ik schud mijn hoofd

“Hoeft helemaal niet, met de Tsjechen heb ik alleen maar goede ervaringen. Het zijn die Hollanders daar waar ik problemen mee heb…”

Na nogmaals haar hand geschud te hebben sta ik op de gang

Ik moet twee keer de weg vragen voor ik eindelijk weer buiten sta

De TomTom leidt me feilloos het stadscentrum uit

Met gemengde gevoelens denk ik terug aan het gesprek

Zou het iets opleveren?

Of zal het alleen maar weer een extra kostenpost blijken te zijn?

“Bij de volgende rotonde rechtdoor, tweede afslag”

Eva is als altijd onverstoorbaar en niet gevoelig voor mijn emoties…

Wordt vervolgd...

Wilt u reageren?

Dat kan via info@cosycottage.nl

of op het forum

http://www.tsjechie.messageboard.nl